Hapo zamani palikuwa na mtu aitwaye Tunga aliyekuwa na nyumba, mke, na mtoto mchanga mzuri. Tunga alikuwa akikamata kwale, kanga, panya wa mawese, na vindi katika mitego yake, na wakati mwingine alinasa watatu na wanne kwa mara moja.
Siku moja alikamata kwale wengi kama kumi na watano, na alipowapeleka nyumbani, mke wake akasema, “Tutawaweka baadhi yao kwa siku nyingine ili mtoto wetu asione njaa endapo hutakamata yoyote.”
Lakini Tunga akasema, “Hapana, tutawala wote sasa, kwa kuwa hakika nitakamata nyama nyingi kila siku.”
Muda fulani baadaye, Tunga akaenda kuangalia mitego yake na akakuta kindi mmoja tu ndani yake, na kindi huyu alikuwa na njuga shingoni mwake. Na Tunga alipokuwa karibu kumuua, kindi akasema, “Lo, tafadhali usiniue, nami nitakusaidia siku nyingine.”
Tunga akacheka na kusema, “Kitu kidogo kama wewe kitanisaidiaje?”
Lakini kindi akasihi kwa ajili ya maisha yake na akaahidi kumsaidia mtu yule wakati wowote atakapokuwa katika taabu, kwa hiyo mwishowe Tunga akamwachilia kindi. Kisha akachuma majani kadhaa na kurudi nyumbani kwa mke wake na kumwambia alichofanya. Alikasirika sana na akagombana mno kuhusu kukosekana kwa chakula cha mtoto hivi kwamba akambeba mtoto na kwenda kwa jamaa zake, walioishi katika mji wa mbali.
Mtu yule akasubiri siku kadhaa hadi alipodhani hasira ya mke wake imepita, kisha akachukua kibuyu kikubwa cha divai ya mawese na kuanza safari kwenda mji wa mke wake. Alipofika njia panda, Tunga akakutana na kijini kisicho na mikono, miguu, wala mwili bali kilikuwa kichwa kitupu, kama mpira.
Kijini kikasema, “Niache nikubebee kibuyu chako. Wewe ni mtu mkubwa na hupaswi kukibeba mwenyewe.”
“Utakibebaje wakati wewe ni kichwa kitupu bila mwili?” akauliza Tunga.
“Lo, utaona,” kikasema kijini kilipochukua kibuyu, kukisawazisha juu ya kichwa chake, na kuondoka kwa kurukaruka njiani mbele ya Tunga.
Baada ya kusafiri njia ndefu, Tunga akachoka sana, kwa hiyo wakaketi chini ya mti kupumzika, na walipokuwa wameketi pale, chui akaja, na akiona divai ya mawese, akaomba kinywaji, na mtu yule akaogopa mno kukataa. Tunga alipokuwa karibu kumimina divai kidogo ndani ya bilauri, chui akasema, “Ninakunywa kwa kikombe changu mwenyewe, si chako,” naye akatoa ndani ya mfuko wake fuvu la mtu na kusema, “Hiki hapa kikombe. Nimekwisha kula watu tisa, nawe utakuwa wa kumi.”
Tunga maskini alijawa na hofu kiasi kwamba hakujua la kufanya, lakini, baada ya muda, kindi akafika, na, baada ya kusalimiana, akaomba divai ya mawese kidogo, na Tunga alipokuwa karibu kuimimina, kindi akasema, “Nini! Huna heshima kwangu? Ninabeba kikombe changu mwenyewe,” na akitia mkono ndani ya mfuko wake, akatoa fuvu la chui na kusema, “Haya, nimekula chui tisa, na huyu hapa atakuwa wa kumi,” na alipoyarudia maneno hayo tena na tena kwa ukali sana, chui akaanza kutetemeka na kurudi nyuma hadi akawa barabarani, kisha akageuka na kukimbia, kindi akimfuata.
Tunga akasubiri, na mwishowe yeye na kijini wakaanza tena safari yao. Sasa alifurahi kwamba alikuwa amemhurumia kindi na kuokoa maisha yake.
Walipofika mjini, Tunga na kijini wakakaribishwa na watu, wakapewa nyumba nzuri, na wakalishwa vizuri. Baada ya kupumzika pale siku kadhaa, Tunga na mke wake wakaanza safari ya kurudi nyumbani, lakini kabla ya kuondoka mjini, jamaa za Bibi Tunga wakawapa mbuzi kama zawadi ya kuagana.
Walipofika njia panda, Tunga akakiambia kijini, “Nitamchinja mbuzi hapa na kukupa nusu yako.”
“Sawa,” kikasema kijini, “lakini lazima pia unipe nusu ya mwanamke.”
“Hapana,” akajibu Tunga. “Mwanamke ni mke wangu, lakini utapata nusu ya mbuzi.”
Kijini kikakasirika sana na kuwaita rafiki zake, na umati mkubwa wa vijini ukaja kupigana na Tunga. Walipokuwa wakizozana, kindi akafika na kuuliza chanzo cha ugomvi ni nini. Wakamwambia, naye akasema, “Tukigawanya mbuzi na mwanamke, mtawapikaje? Hamna kuni wala maji. Baadhi yenu kachoteni maji, na wengine nendeni kutafuta kuni.”
Kindi akafungua sanduku lake na kuwapa baadhi ya vijini kibuyu cha kuchotea maji, lakini maji yalipokuwa yakiingia kibuyuni, yaliimba wimbo wa uchawi hivi kwamba vijini vikaanza kucheza, navyo havikuweza kuacha kucheza.
Kisha kindi akafungua sanduku lake tena na kuachilia kundi la nyuki waliowauma vijini wengine vibaya mno hivi kwamba vyote vikaruka mbali na havikurudi tena kumsumbua Tunga.
Kisha kindi akamwambia Tunga, “Sasa unaona kwamba kama usingenihurumia, nisingeweza kukuokoa kutoka kwa chui na kutoka kwa vijini. Wema wako kwangu umeokoa maisha yako mwenyewe na ya mke wako.”
Tunga akamshukuru kwa msaada wake na kwenda zake nyumbani.