‘Nitakufa kifo cha Mungu’ na ‘Nitakufa kifo cha Mfalme’
Hapo zamani za kale palikuwa na watu wawili waliokuwa marafiki wakubwa kiasi kwamba karibu kila mara walikuwa pamoja. Mmoja akionekana mwingine hakika alikuwa karibu. Walikuwa wamepeana majina maalumu, yaliyopaswa kutumiwa nao wenyewe tu. Jina moja, Maku Mawu, lilimaanisha, ‘Nitakufa kifo cha Mungu,’ na lingine, Maku Fia, ‘Nitakufa kifo cha Mfalme.’
Baada ya muda, hata hivyo, wanakijiji wengine wakayasikia majina haya na polepole kila mtu akazoea kuwaita marafiki wawili kwa majina ya utani badala ya yale halisi. Mwishowe, Mfalme wa nchi akasikia habari zao na akataka kuwaona watu waliochagua majina ya ajabu namna hiyo. Akawaita Barazani, nao wakaja pamoja. Alipendezwa sana na yule aliyechagua jina la ‘Maku Fia,’ lakini alikasirishwa na chaguo la mtu mwingine na akatafuta nafasi ya kumwadhibu.
Alipokwisha kuzungumza nao kwa muda kidogo, akawaalika wote wawili kwenye karamu kubwa aliyokusudia kuifanya baada ya siku tatu. Walipokuwa wakiondoka akampa Maku Mawu kiazi kikuu kizuri kikubwa na kumpa kipenzi chake mwenyewe jiwe dogo la mviringo tu. Huyu wa pili akajisikia kuonewa kiasi kwa kupata jiwe tu, huku rafiki yake akipata kiazi kizuri hivyo. Punde akasema, “Lo, jamani! Sidhani kuna faida yoyote kulibeba jiwe hili nyumbani. Laiti lingekuwa kiazi! Hapo ningeweza kukipika kwa chakula cha jioni.” Maku Mawu—akiwa mkarimu sana—mara moja akajibu, “Basi badilishana nami, kwa kuwa nimechoka kabisa kubeba kiazi changu kikubwa.” Wakabadilishana, na kila mmoja akaenda zake nyumbani kwake. Maku Fia akakata kiazi chake na kukipika. Maku Mawu akavunja jiwe lake katikati na kukuta ndani yake mapambo mazuri ambayo Mfalme alikuwa ameyaficha mle. Akafikiri angemchezea Mfalme hila, kwa hiyo hakumwambia mtu yeyote kilichokuwa ndani ya jiwe.
Siku ya tatu wakavaa kwenda kwenye karamu ya Mfalme. Maku Mawu akavaa mapambo yote mazuri yaliyotoka ndani ya jiwe. Maku Fia akavaa kama kawaida tu.
Walipofika ikulu Mfalme alishangaa kumwona mtu asiyestahili amevaa mapambo yake, na akaazimia kumwadhibu vikali zaidi wakati ujao. Akamuuliza Maku Fia alilifanya nini jiwe, na mtu yule akamwambia alilibadilisha kwa kiazi cha rafiki yake.
Mwanzoni Mfalme hakuweza kufikiria njia yoyote ya kumwadhibu Maku Mawu, kwa kuwa, bila shaka, huyu hakuwa amefanya kosa lolote. Hata hivyo, punde akapata wazo. Akajifanya amefurahishwa sana na mtu yule maskini na akampa pete nzuri kutoka kidoleni mwake mwenyewe. Kisha akamfanya aahidi kurudi baada ya siku saba na kumwonyesha Mfalme pete tena, ili aone kwamba haijapotea. Kama kwa bahati yoyote asingeweza kuileta pete—angekatwa kichwa. Mfalme alifanya hivi, akikusudia kuipata pete kwa namna fulani na hivyo kumfanya kijana yule auawe.
Maku Mawu akaona mpango wa Mfalme ulikuwa nini, kwa hiyo akaazimia kuificha pete. Akatoboa tundu dogo ukutani mwa chumba chake, akaweka pete ndani yake, na kwa uangalifu akapaka tena mahali pale. Hakuna aliyeweza kuona kwamba ukuta ulikuwa umeguswa.
Baada ya siku mbili Mfalme akamwita mke wa Maku Mawu na kumwomba aitafute pete. Akamwahidi kiasi kikubwa cha fedha kwa ajili yake—bila kumwambia, bila shaka, kingempata nini mume wake kama pete ingepotea. Mwanamke akaenda nyumbani na kutafuta kwa bidii lakini hakupata chochote. Siku iliyofuata akajaribu tena—bila mafanikio zaidi. Kisha akamuuliza mume wake aliifanya nini. Kwa unyofu akamwambia ilikuwa ukutani. Siku iliyofuata, alipokuwa hayupo, akatafuta kwa makini sana hivi kwamba mwishowe akaipata.
Kwa furaha, akakimbia hadi ikulu ya Mfalme na kumpa pete. Akapata fedha alizoahidiwa na kurudi nyumbani, bila kuota hata kidogo kwamba kwa kweli alikuwa ameuza maisha ya mume wake.
Siku ya sita Mfalme akamtumia Maku Mawu ujumbe, akimwambia ajiandae kwa siku iliyofuata. Mtu yule maskini akaikumbuka pete na kwenda kuangalia kama bado ilikuwa salama. Kwa kukata tamaa kwake tundu lilikuwa tupu. Akamuuliza mke wake na majirani zake. Wote wakakana kuiona. Akaamua moyoni kwamba lazima afe.
Wakati huo Mfalme alikuwa ameiweka pete ndani ya mojawapo ya sahani katika ikulu yake na mara moja akaisahau. Asubuhi ya saba ilipofika akatuma wajumbe mbali na karibu, kuwaita watu waje kumwona mtu akiadhibiwa kwa kukaidi amri za Mfalme. Kisha akawaamuru watumishi wake waipange ikulu vizuri, na kutoa sahani chumbani mwake na kuziosha.
Watumishi wazembe—bila kutazama kama sahani zilikuwa tupu au la—wakazipeleka zote kwenye kidimbwi kilichokuwa karibu. Miongoni mwao ilikuwa sahani iliyokuwa na pete. Bila shaka, sahani ilipokuwa ikioshwa, pete ikaanguka majini—bila watumishi kuona.
Ikulu ikiwa tayari kabisa, Mfalme akaenda kuchukua pete. Haikuonekana popote naye akalazimika kwenda Barazani bila pete.
Kila mtu alipokuwa tayari mtu yule maskini, Maku Mawu, akaitwa aje mbele kuonyesha pete. Akamwendea mfalme kwa ujasiri na kupiga magoti mbele yake, akisema, “Pete imepotea nami niko tayari kufa. Nipe tu saa chache nipange nyumba yangu.” Mwanzoni mfalme hakutaka kutoa hata fadhila hiyo ndogo, lakini mwishowe akasema, “Vizuri sana, unaweza kupata saa nne. Kisha lazima urudi hapa ukatwe kichwa mbele ya watu.” Mtu yule asiye na hatia akarudi nyumbani kwake na kupanga kila kitu. Kisha, akihisi njaa, akafikiri, “Afadhali nile chakula kidogo kabla sijafa. Nitakwenda kuvua samaki kidimbwini.”
Kwa hiyo akachukua wavu wake wa samaki na chambo, na kuondoka kwenda kwenye kidimbwi kilekile ambamo sahani za Mfalme zilikuwa zimeoshwa. Punde akavua samaki mzuri mkubwa. Alipompasua, ili amsafishe, furaha yake inaweza kuwaziwa alipokuta pete iliyopotea ndani yake.
Mara moja akakimbia hadi ikulu akilia: “Nimeipata pete! Nimeipata pete!” Watu walipomsikia, wote wakapiga kelele kwa furaha: “Alijiita kwa haki ‘Maku Mawu,’ kwa kuwa tazama—kifo ambacho Mungu amemchagulia, hicho tu ndicho atakachokufa.” Kwa hiyo Mfalme hakuwa na kisingizio cha kumdhuru, naye akaachiliwa huru.