Mwindaji na Kobe

Mwindaji mmoja wa kijiji siku moja alikuwa amekwenda mbali zaidi kuliko kawaida. Alipofika sehemu ya msitu asiyoifahamu, alishangaa kusikia sauti ikiimba. Akasikiliza; huu ndio ulikuwa wimbo:

“Ni binadamu anayejilazimisha juu ya mambo,

Si mambo yanayojilazimisha juu yake.”

Uimbaji uliambatana na muziki mtamu ulioutia moyo wa mwindaji furaha kabisa.

Wimbo ule mdogo ulipokwisha, mwindaji akachungulia kupitia matawi kuona mwimbaji angeweza kuwa nani. Fikiria mshangao wake alipogundua kwamba hakuwa mwingine ila kobe, akiwa na kinubi kidogo kilichotundikwa mbele yake. Hakuwahi kuona kitu cha ajabu namna hiyo.

Mara kwa mara alirudi mahali palepale ili kumsikiliza kiumbe huyu wa ajabu. Mwishowe akamshawishi amruhusu ambebe hadi kibandani kwake, ili afurahie uimbaji wake kila siku kwa raha. Kobe akaruhusu hivi, kwa sharti tu kwamba angemwimbia yeye peke yake.

Hata hivyo, mwindaji hakuridhika kwa muda mrefu na mpango huu. Punde akaanza kutamani angemwonyesha kobe huyu wa ajabu kwa ulimwengu wote, na kwa hivyo akadhani angepata heshima kubwa. Akaieleza siri, kwanza kwa mmoja, kisha kwa mwingine, hadi mwishowe ikafika masikioni mwa chifu mwenyewe. Mwindaji akaamriwa aje kusimulia habari yake mbele ya Baraza. Hata hivyo, alipomweleza kobe anayeimba na kupiga kinubi, watu walipiga kelele kwa dharau. Walikataa kumwamini.

Mwishowe akasema, “Kama sisemi ukweli, nawapa ruhusa ya kuniua. Kesho nitamleta kobe mahali hapa na nyote mtamsikia. Asipoweza kufanya ninavyosema, niko tayari kufa.” “Vizuri,” wakajibu watu, “na kobe akiweza kufanya unavyosema, tunakupa ruhusa ya kutuadhibu kwa njia yoyote utakayochagua.”

Jambo likiwa limeamuliwa hivyo, mwindaji akarudi nyumbani, akiwa amefurahishwa sana na matarajio hayo. Kesho yake ilipopambazuka tu, akambeba kobe na kinubi hadi Mahali pa Baraza ambapo meza ilikuwa imewekwa tayari kwa ajili yake. Kila mtu akakusanyika kusikiliza. Lakini wimbo haukuja. Watu walikuwa na subira sana, na walikuwa tayari kabisa kumpa kobe na mwindaji nafasi. Saa zikapita, na, kwa huzuni na aibu ya mwindaji, kobe akabaki kimya. Akajaribu kila njia aliyoweza kumbembeleza aimbe, lakini bure. Mwanzoni watu walinong'ona, kisha wakasema waziwazi, wakimdharau mjigambaji na madai yake.

Usiku ukaingia na kuleta hukumu ya mwindaji. Mwale wa mwisho wa jua linalozama ulipofifia, akakatwa kichwa. Mara tu jambo hili lilipotokea kobe akasema. Watu wakatazamana kwa mshangao wenye wasiwasi: “Kumbe ndugu yetu alisema ukweli, nasi tumemuua.” Hata hivyo, kobe akaendelea kueleza. “Alijiletea adhabu yeye mwenyewe. Niliishi maisha ya furaha msituni, nikiimba wimbo wangu mdogo. Hakuridhika kuja kunisikiliza. Ilimbidi aeleze siri yangu (ambayo haikumhusu hata kidogo) kwa ulimwengu wote. Kama asingejaribu kunifanya maonyesho jambo hili lisingetokea kamwe.

“Ni binadamu anayejilazimisha juu ya mambo,

Si mambo yanayojilazimisha juu yake.”