Jiwe la Kusaga Lililosaga Unga Lenyewe

Kulikuwa na njaa nyingine kubwa kote nchini. Wanakijiji walionekana wembamba na weupe kwa kukosa chakula. Ni familia moja tu iliyoonekana yenye afya na nguvu. Hii ilikuwa kaya ya binamu wa Anansi.

Anansi hakuweza kuelewa hili, na alikuwa na hakika kwamba binamu yake alikuwa akipata chakula kwa njia fulani. Mtu huyo mroho akaazimia kugundua siri hiyo.

Kilichokuwa kimetokea ni hiki: Binamu wa Buibui, alipokuwa akiwinda asubuhi moja, aligundua jiwe la ajabu. Jiwe lilikuwa juu ya nyasi msituni na lilisaga unga lenyewe. Karibu na hapo kulitiririka kijito cha asali. Kofi alifurahi sana. Akaketi na kula mlo mzuri. Kwa kuwa hakuwa mtu mroho, alichukua kiasi cha kutosha tu mahitaji ya familia yake.

Kila asubuhi alirudi kwenye jiwe na kupata chakula cha kutosha kwa siku ile. Kwa njia hii yeye na familia yake walibaki na afya na unene, huku wanakijiji wa jirani wakifa njaa na kuonekana dhoofu.
Anansi hakumpa amani hadi alipoahidi kumwonyesha jiwe. Jambo hili hakutaka kabisa kulifanya, akizijua tabia mbovu za binamu yake. Alikuwa na hakika kwamba Anansi akiliona jiwe asingeridhika kuchukua tu kile alichohitaji. Hata hivyo, Anansi alimsumbua mno kwa maswali hivi kwamba mwishowe akaahidi. Akamwambia Anansi kwamba wangeanza safari asubuhi iliyofuata, mara tu wanawake watakapoanza kazi zao. Anansi hakuwa na subira ya kusubiri. Katikati ya usiku aliwaamuru watoto wake waamke wapige kelele kwa vyungu kana kwamba wao ni wanawake wakifanya kazi. Buibui mara moja akakimbia kumwamsha binamu yake, akisema, “Haraka! Ni wakati wa kuondoka.” Hata hivyo, binamu yake aliona amehadaiwa, akarudi kitandani, akisema hataondoka hadi wanawake wanapofagia. Mara tu alipolala tena Buibui akawafanya watoto wake wachukue mafagio na kuanza kufagia kwa kelele nyingi. Akamwamsha Kofi tena, akisema, “Ni wakati tuwe tumeshaondoka.” Kwa mara nyingine binamu yake akakataa kuanza safari, akisema ni hila nyingine tu ya Buibui. Akarudi tena kitandani na kulala. Wakati huu Buibui akaingia kimya kimya chumbani mwa binamu yake na kukata tundu chini ya mfuko wake, ambao kisha aliujaza majivu. Baada ya hapo akaondoka na kumwacha Kofi kwa amani.

Asubuhi ilipofika binamu akaamka. Bila kuona dalili ya Buibui akaanza safari peke yake kwenda msituni kwa furaha kubwa, akidhani amemwondoa mtu yule msumbufu. Hata hivyo, mara tu alipoketi kando ya jiwe, Anansi akatokea, akiwa amemfuata kwa mstari wa majivu.

“Aha!” akapaza sauti. “Hapa kuna chakula kingi kwa wote. Hakuna haja tena ya kufa njaa.” “Nyamaza,” akasema binamu yake. “Hupaswi kupiga kelele hapa. Mahali hapa ni pa ajabu mno. Keti chini kimya ule.”

Wakala mlo mzuri na Kofi akajiandaa kurudi nyumbani na kiasi cha kutosha kwa familia yake. “Hapana, hapana!” akapaza sauti Anansi. “Nitalichukua jiwe.” Bure rafiki yake alijaribu kushinda tamaa yake. Anansi akasisitiza kuliweka jiwe kichwani mwake, na kuanza safari kuelekea kijijini.

“Buibui, buibui, niweke chini,” likasema jiwe.

“Nguruwe alikuja akanywa akaenda zake,

Swala alikuja akala akaenda zake:

Buibui, buibui, niweke chini.”

Hata hivyo, Buibui akakataa kusikiliza. Akalibeba jiwe kutoka kijiji hadi kijiji akiuza unga, hadi mfuko wake ukajaa pesa. Kisha akaanza safari ya kurudi nyumbani.

Alipofika kibandani kwake akiwa amechoka sana akajiandaa kuliweka jiwe chini. Lakini jiwe likakataa kuondolewa kichwani mwake. Likanata pale imara, na hakuna juhudi iliyoweza kuliondoa. Uzito wake punde ukamzidi Anansi, na ukamsaga hadi vipande vidogo, vilivyofunikwa kabisa na jiwe. Ndiyo sababu mara nyingi tunakuta buibui wadogo kabisa wamekusanyika pamoja chini ya mawe makubwa.