Egya Anansi alikuwa mkulima hodari sana. Yeye, pamoja na mkewe na mwanawe, walianza kazi mwaka mmoja kuandaa shamba, kubwa kuliko lolote walilowahi kulima kabla. Walipanda ndani yake viazi vikuu, mahindi na maharagwe, na wakatuzwa kwa mavuno mengi sana. Mavuno yao yalikuwa kamili mara kumi zaidi ya yoyote waliyowahi kupata kabla. Egya Anansi alifurahi sana alipoona utajiri wake wa mahindi na maharagwe.
Hata hivyo, alikuwa mtu mbinafsi na mroho kupita kiasi, ambaye hakupenda kamwe kugawana chochote, hata na mkewe na mwanawe mwenyewe. Alipoona kwamba mazao yamekomaa kabisa, akabuni mpango ambao kwao yeye peke yake angefaidika nayo. Akawaita mkewe na mwanawe na kusema hivi: “Sisi watatu tumefanya kazi kwa bidii mno kuandaa mashamba haya. Yametulipa vizuri. Sasa tutavuna mavuno na kuyahifadhi ghalani mwetu. Hilo likishafanyika, tutahitaji kupumzika. Napendekeza wewe na mwana wetu mrudi nyumbani kwetu kijijini mkae huko kwa raha kwa wiki mbili au tatu. Mimi lazima niende pwani kwa shughuli ya dharura sana. Nikirudi, sote tutakuja shambani kufurahia karamu tuliyoistahili.”
Mke wa Anansi na mwanawe waliona huu ni mpango mzuri sana wenye busara, na mara moja wakakubali. Wakarudi moja kwa moja kijijini kwao, wakimwacha mume mjanja aanze safari yake. Bila shaka, hakuwa na nia hata kidogo ya kufanya hivyo.
Badala yake, alijijengea kibanda kizuri sana karibu na shamba, akakijaza vyombo vya kila aina vya kupikia, akakusanya akiba kubwa ya mahindi na mboga kutoka ghalani, na akajiandaa kwa karamu ya peke yake. Hali hii iliendelea kwa wiki mbili. Kufikia wakati huo, mwana wa Anansi akaanza kufikiri kwamba ni wakati wa kwenda kupalilia shamba, ili magugu yasikue marefu mno. Kwa hiyo akaenda huko na kufanya kazi kwa saa kadhaa. Alipokuwa akipita karibu na ghala, alitokea kuchungulia ndani. Alishangaa mno kuona kwamba zaidi ya nusu ya mavuno yao mazuri ilikuwa imetoweka. Alihangaika sana, akidhani wanyang'anyi wamefanya kazi, na akajiuliza angezuiaje madhara zaidi.
Aliporudi kijijini, akawaeleza watu wa huko kilichotokea, nao wakamsaidia kutengeneza mtu wa mpira. Jioni ilipofika, wakaibeba sanamu ile inayonata hadi shambani na kuiweka katikati ya mashamba ili kuwatisha wezi. Baadhi ya vijana walibaki pamoja na mwana wa Anansi kulinda katika mojawapo ya maghala.
Giza lilipoingia kabisa, Egya Anansi (bila kujua kabisa kilichotokea) akatoka, kama kawaida, katika maficho yake kuchukua chakula zaidi. Akiwa njiani kwenda ghalani, akaona mbele yake umbo la mtu na mwanzoni akaogopa sana. Alipoona kwamba mtu yule hasogei, hata hivyo, akapata ujasiri na kumwendea. “Unataka nini hapa?” akasema. Hakukuwa na jibu. Akarudia swali lake na matokeo yakawa yaleyale. Kisha Anansi akakasirika sana na kuipiga sanamu kofi shavuni kwa mkono wake wa kulia. Bila shaka, mkono wake ukanata imara kwenye mpira. “Unathubutuje kushika mkono wangu?” akapaza sauti. “Niachie mara moja, la sivyo nitakupiga tena.” Kisha akaipiga sanamu kwa mkono wake wa kushoto, nao pia ukanata. Akajaribu kujinasua kwa kuisukuma kwa magoti na mwili wake hadi, mwishowe, magoti, mwili, mikono na kichwa vyote vikanata imara kwenye mtu wa mpira. Pale Egya Anansi alilazimika kubaki hadi kulipopambazuka, mwanawe alipotoka pamoja na wanakijiji wengine kumkamata mwizi. Walishangaa kukuta kwamba mtenda maovu alikuwa Anansi mwenyewe. Yeye, kwa upande wake, aliona aibu mno kukamatwa akitenda ulafi hivi kwamba akajigeuza buibui na kukimbilia kwenye pembe yenye giza ya dari ili mtu yeyote asimwone. Tangu hapo, buibui daima wamekuwa wakipatikana kwenye pembe zenye giza na vumbi ambako watu si rahisi kuwaona.