Kulikuwa na njaa kubwa nchini kwa miezi mingi. Nyama ilikuwa adimu mno hivi kwamba ni machifu matajiri pekee waliokuwa na pesa za kutosha kuinunua. Watu maskini walikuwa wakifa njaa. Anansi na familia yake walikuwa katika hali mbaya.
Siku moja, mwana mkubwa wa Anansi, Kweku Tsin, kwa furaha yake kubwa, aligundua mahali msituni ambapo bado kulikuwa na wanyama wengi. Akijua tabia mbovu za baba yake, Kweku hakumwambia lolote kuhusu jambo hilo. Hata hivyo, Anansi aligundua upesi kwamba Kweku alikuwa akirudi kijijini, siku baada ya siku, akiwa amebeba mizigo. Huko aliweza kuuza nyama kwa bei nzuri kwa wanakijiji wenye njaa. Anansi mara moja akataka kujua siri, lakini mwanawe kwa busara akakataa kumwambia. Mzee akaazimia kujua kwa hila.
Akiingia kimya kimya chumbani kwa mwanawe usiku mmoja, alipokuwa amelala fofofo, akakata tundu dogo kabisa kwenye pembe ya mfuko ambao Kweku daima aliubeba kwenda msituni.
Kisha Anansi akaweka kiasi cha majivu ndani ya mfuko na kuurudisha mahali alipoukuta.
Asubuhi iliyofuata, Kweku alipoanza safari kwenda msituni, aliutupa mfuko, kama kawaida, begani. Bila yeye kujua, kwa kila hatua, majivu yalinyunyizika ardhini. Kwa hiyo, Anansi alipoanza safari saa moja baadaye aliweza kumfuata mwanawe kwa urahisi kwa kufuata mstari wa majivu. Naye pia akafika kwenye makazi ya wanyama msituni, na akamkuta Kweku ametangulia kufika. Mara moja akamfukuza mwanawe, akisema kwamba, kwa sheria ya nchi, mahali pale palikuwa pake. Kweku akaona jinsi alivyohadaiwa, na akaazimia kurudisha nyama.
Kwa hiyo akarudi nyumbani, akatengeneza sanamu ndogo na kutundika vikengele vidogo shingoni mwake. Kisha akafunga uzi mrefu kichwani mwake na akarudi kuelekea mahali pa uwindaji.
Alipofika karibu nusu ya njia, akaitundika sanamu kwenye tawi la mti njiani, na akajificha vichakani karibu, akiwa ameshika ncha nyingine ya uzi mkononi.
Baba mroho, wakati huo, alikuwa ameua wanyama wengi kadiri alivyoweza kuwapata, akiwa ameazimia kutajirika upesi iwezekanavyo. Kisha akawachuna
na kuiandaa nyama ili aipeleke vijiji vya jirani kuiuza. Akichukua mzigo wa kwanza, akaanza safari kuelekea kijiji chake. Katikati ya njia, akafika mahali sanamu ilipotundikwa njiani. Akidhani huyu ni mmoja wa miungu, akasimama. Alipokaribia, sanamu ikaanza kumtikisia kichwa kwa nguvu. Akahisi kwamba hii ilimaanisha miungu ilikuwa imekasirika. Ili kuwafurahisha, akaiambia sanamu, “Naweza kukupa nyama hii kidogo?” Tena sanamu ikatikisa kichwa. “Naweza kukupa nusu ya nyama hii?” kisha akauliza. Kichwa kikatikisika tena. “Unataka nyama hii yote?” akapiga kelele kwa ukali. Wakati huu kichwa kikainama kukubali, kana kwamba sanamu imefurahi sana. “Sitakupa kamwe nyama yangu yote,” Anansi akalia. Hapo sanamu ikatetemeka kila kiungo kana kwamba imekasirika vibaya mno. Anansi aliogopa mno hivi kwamba akatupa mzigo wote chini na kukimbia. Alipokuwa akikimbia, akapaza sauti nyuma, “Kesho nitakwenda Ekubon; hutaweza kuchukua nyama yangu kutoka kwangu huko, wewe mwizi.”
Lakini Kweku alikuwa amesikia mahali baba yake alipokusudia kwenda siku iliyofuata, na akaiweka sanamu njiani mwake kama awali. Tena Anansi akalazimika kuuacha
mzigo wake wote, na tena akapaza sauti jina la mahali angekwenda siku iliyofuata.
Jambo hilohilo likatokea, siku baada ya siku, hadi wanyama wote msituni walipokwisha kuuawa. Kufikia wakati huo, Kweku Tsin alikuwa tajiri sana, lakini baba yake Anansi bado alikuwa maskini sana. Alilazimika kwenda nyumbani kwa Kweku kila siku kuomba chakula.
Njaa ilipokwisha, Kweku akaandaa karamu kubwa na kualika kijiji kizima. Wote walipokuwa wamekusanyika pamoja, Kweku akasimulia hadithi ya ujanja wa baba yake na jinsi ulivyoshindwa. Hili likaleta kicheko kikubwa miongoni mwa wanakijiji. Anansi aliona aibu mno hivi kwamba akamwahidi Kweku bila kusita kwamba ataacha hila zake mbaya siku zijazo. Hata hivyo, ahadi hii hakuitimiza kwa muda mrefu.