Zamani sana, Ananse buibui na Kimulimuli walikuwa marafiki wakubwa sana. Ananse alijulikana sana kwa ujanja wake.
Mchana mmoja, Kimulimuli alikwenda nyumbani kwa Ananse. Ananse alikuwa akifurahia bakuli la fufu na supu ya kokwa za mawese.
“Kinachokuleta hapa nyumbani kwangu ni nini, rafiki yangu?” Ananse akamuuliza Kimulimuli.
“Ningependa kwenda kuwinda mayai pamoja nawe,” Kimulimuli akajibu. “Una nafasi usiku huu?”
“Ndiyo, ninayo!” Ananse akajibu kwa sauti ya msisimko. “Nitakutana nawe baadaye usiku huu.”
Usiku ulipoingia, Ananse na Kimulimuli wakaenda mashambani na kuanza kuwinda mayai. Kila mmoja alikuwa na gunia la kuwekea mayai yake. Kila mara Kimulimuli alipofungua mabawa yake kidogo ili kuangaza mayai yaliyofichika nyasini, Ananse angeruka mbele na kupiga kelele, “Ni langu! Nimeliona kwanza.” Kisha angelitupa ndani ya gunia lake.
Ananse akaendelea kumdanganya Kimulimuli. Alinyakua kila yai. Kimulimuli hakupata hata yai moja. Punde, gunia la Ananse likajaa kiasi kwamba hakuweza kulibeba.
Mwishowe kabisa, Kimulimuli akasema kwa sauti ya huzuni, “Kwaheri, Ananse. Lazima niende!” Kisha akaruka haraka kurudi nyumbani.
Ananse akaachwa peke yake gizani. Hakujua jinsi ya kufika nyumbani. Polepole, akapapasa njia kuelekea nyumbani kwake. Hakuweza kuona kitu. Punde, akagonga nyumba moja. Bila kujua ilikuwa nyumba ya nani, Ananse akabuni hila.
“Mjomba! Mjomba!” akaita kwa sauti.
“Ni nani huyo nje ya nyumba yangu saa hizi za usiku?” sauti nzito, yenye kukwaruza ikajibu.
“Ni mimi, mpwa wako Ananse!” Ananse akajibu kwa wasiwasi mkubwa.
Simbamarara alijua hana mpwa yeyote. Akachomoza kichwa dirishani na kuona ni Ananse. Ghafla, akakumbuka jinsi Ananse alivyomzidi akili mara nyingi zamani.
“Ni wakati wa kulipiza,” Simbamarara akajisemea.
“Karibu ndani, mpwa wangu kipenzi,” akamwambia Ananse, kwa tabasamu la utundu.
Mara tu Ananse alipoingia, Simbamarara akafunga mlango nyuma yake. Simbamarara akamuuliza Ananse kwa nini alikuja kwake katikati ya usiku.
Ananse akajibu, “Nimekuletea gunia la mayai.”
Simbamarara akamwomba mkewe apike mayai yote yaliyokuwa ndani ya gunia la Ananse. Mayai yalipokuwa tayari, Simbamarara na familia yake wakaanza kuyala kwa pupa.
“Ananse, mpwa wangu kipenzi, ungependa kula mayai?” Simbamarara akauliza.
“Hapana, asante, Mjomba,” Ananse akajibu, akitikisa kichwa kwa wasiwasi.
Walipomaliza kula mayai yote, Simbamarara akaweka kaa wawili wakubwa ndani ya chungu na kuwafunika kwa maganda ya mayai yaliyobaki ili ionekane kana kwamba kuna mayai zaidi ndani. Akakiweka chungu sakafuni chumbani.
“Ni giza nje. Kaa chumbani usiku huu, mpwa wangu kipenzi,” Simbamarara akasema, akitabasamu na kuonyesha meno yake yote makali.
Wote walipokuwa wamelala, Ananse akanyemelea hadi kwenye chungu. Mara tu alipoingiza mkono ndani kunyakua yai, kaa wakambana kwa nguvu mno hivi kwamba akapiga kelele kwa mshangao.
“Uko salama, mpwa wangu kipenzi?” Simbamarara akaita kwa sauti.
“Nimeumwa na kunguni,” Ananse akajibu. “Tafadhali nisamehe, Mjomba!”
Dakika chache baadaye, Ananse akajaribu tena kunyakua yai. Tena, kaa wakambana kwa nguvu mno hivi kwamba akapiga kelele.
“Una uhakika uko salama, mpwa wangu kipenzi?” Simbamarara akauliza.
“Ah, Mjomba, kunguni hawa wananisumbua,” Ananse akajibu.
Hilo likamkasirisha Simbamarara sana. Akaingia kwa hasira chumbani alimokuwa amelala Ananse.
“Kunguni? Unathubutuje kunishtaki kuwa na kunguni katika nyumba hii nzuri baada ya kukulisha na kukupa mahali pa kulala?” Simbamarara akapiga kelele kwa sauti kuu.
Akajaribu kumrukia Ananse, lakini Ananse akakwepa na kukimbia nje ya mlango. Akakimbia kwa kasi kadiri alivyoweza, akiogopa kwa ajili ya maisha yake.
Simbamarara hakumfukuza. Alikuja tu mlangoni na kutabasamu moyoni akimtazama Ananse akikimbia kuokoa maisha yake.
Siku iliyofuata, Ananse akaenda kumtembelea Kimulimuli.
“Mume wangu amesafiri nje ya mji,” mke wa Kimulimuli akasema. “Tafadhali rudi mwezi ujao.”
Kila mara Ananse alipokwenda kumtembelea Kimulimuli, mke wa Kimulimuli alisema jambo lilelile, “Mume wangu amesafiri nje ya mji. Tafadhali rudi mwezi ujao.”
Ananse hakuwahi kugundua shamba lile lilimofichwa mayai yote lilikuwa wapi. Punde, akatambua jinsi tamaa yake ilivyomwacha bila chochote.
Funzo la hadithi hii ni: "Udanganyifu na ukosefu wa uaminifu daima huleta matokeo."
Ananse alidhani alikuwa mwerevu kwa kumdanganya Kimulimuli na kuchukua mayai, lakini ukosefu wake wa uaminifu ulisababisha anguko lake mwenyewe. Aliishia kupotea, kuhadaiwa, na kubaki bila chochote. Hadithi inafundisha kwamba udanganyifu na kutotenda haki vinaweza kuonekana vyenye faida mwanzoni, lakini hatimaye huleta matatizo na majuto.