Hapo zamani palikuwa na msichana mmoja ambaye hakuna aliyedhani angeolewa. Hakuwa na wazazi, hakuwa na ng'ombe, hakuwa na nyumba yake mwenyewe, na hakuna aliyemfundisha kazi zinazotarajiwa kwa mke. Katika huzuni yake alilia hadi mpiga ramli mmoja na mkewe, mganga mwenye nguvu, wakamhurumia.
Hawakumpa mume tu. Kwanza walimfundisha kujenga kibanda na kulima bustani. Kisha mganga akamfundisha kuvua samaki na kutega mitego. Msichana alipokwisha kujifunza mambo haya, mganga akamwambia aende mtoni akamvue samaki dume. Alipaswa kumleta nyumbani ndani ya chungu kilichojazwa maji nusu.
Msichana alimvua samaki jike kwanza na akamla. Baadaye akamvua samaki dume na kumbeba hadi nyumbani. Mganga akaweka dawa ndani ya chungu, akatamka maneno ya siri, akakifunika, na akamwambia asikifungue hadi alfajiri.
Jua lilipochomoza mganga akatoa onyo moja: kamwe asile tunda la mbuyu-tumbili ambalo mume atakayetoka chunguni angelikusanya. Akila, mume angegeuka samaki tena milele. Msichana akaahidi. Chungu kikafunguliwa, na pale akasimama mtu mdogo, mdogo kama samaki alivyokuwa. Akaolewa naye na akajivunia kuwa na nyumba.
Kwa muda waliishi kwa furaha. Yeye alilima bustani na kuvua samaki, huku mumewe akikusanya matunda ya mbuyu-tumbili, chakula pekee kilichomfaa. Kisha njaa ikaja. Bustani zikashindwa, mito ikapungua, na samaki wakawa adimu. Mke akalala njaa huku mumewe bado akipata matunda kidogo kila siku.
Mchana mmoja mume akaleta matunda ya mbuyu-tumbili na akatoka nje. Njaa ikaishinda ahadi yake. Akala kiasi na kuficha maganda, lakini mume akagundua kilichotokea. Bila kumkasirisha kwa maneno mengi, akakimbia mtoni. Mke akamfuata, akimsihi, lakini mume akajitosa majini, akageuka samaki tena, na akatoweka.
Mwanamke akaketi ukingoni akisubiri, lakini mume-samaki hakurudi.
Ahadi iliyowekwa wakati wa raha inaweza kuwa ngumu zaidi kuitimiza wakati wa njaa; uaminifu ndio mzizi wa vifungo vya kichawi.