Miaka mingi iliyopita, katika misitu minene ya Calabar, aliishi mwindaji aitwaye Effiong. Alijulikana kote nchini kwa kuua wanyama wengi na kupata pesa nyingi. Aliishi vizuri, akitumia pesa ovyo kwa chakula, vinywaji na marafiki wazuri. Rafiki yake wa karibu alikuwa mtu aitwaye Okun, aliyeishi jirani.
Lakini Effiong alitumia pesa nyingi mno hivi kwamba hatimaye akawa maskini sana. Akiwa hana kitu kilichobaki, akarudi msituni kuwinda, lakini bahati yake njema ilikuwa imemwacha. Aliwinda mchana na usiku lakini hakuua chochote.
Siku moja, akiwa na njaa na kukata tamaa, alikwenda kwa Okun na kuazima vijiti mia mbili vya shaba. Effiong akamwambia aje nyumbani kwake siku fulani kuchukua pesa na akamwagiza alete bunduki yake, ikiwa imejazwa risasi.
Basi, Effiong alikuwa amejenga urafiki katika safari zake. Msituni alikuwa amefanya urafiki na chui na paka pori, na kwenye shamba moja alipowahi kupumzika, alikuwa amefanya urafiki na mbuzi na jogoo. Kwa kuwa hakuweza kumlipa Okun, akabuni mpango.
Kwanza alikwenda kwa chui na kuomba vijiti mia mbili, akiahidi kumlipa siku ileile aliyokuwa akidaiwa na Okun. Akamwambia chui kwamba kama hatakuwa nyumbani chui atakapofika, angeweza kuua na kula chochote atakachokikuta pale. Chui akakubali.
Kisha Effiong akaenda kwa mbuzi na kuazima vijiti mia mbili. Mbuzi akakubali kwa masharti yaleyale. Akarudia jambo hilo kwa paka pori na jogoo. Kila mmoja alimkopesha vijiti mia mbili, na kila mmoja aliambiwa kwamba kama Effiong hatakuwepo wangeweza kula chochote watakachokikuta.
Siku iliyopangwa ilipofika, Effiong akatawanya mahindi kuzunguka nyumba yake isiyo na mtu na akajificha karibu.
Asubuhi na mapema sana, jogoo, akikumbuka makubaliano, akatembea hadi nyumbani kwa Effiong. Hakukuta mtu pale, akaanza kula mahindi.
Punde paka pori akafika. Hakumwona mtu, akatazama huku na huko na kumwona jogoo akila. Paka pori akanyemelea mbele na kumrukia jogoo, akamuua papo hapo. Akaanza kula.
Kisha akaja mbuzi. Akiwa na hasira kwa kutomkuta Effiong, akazunguka huku na huko hadi akamwona paka pori akila jogoo. Bila onyo, mbuzi akamshambulia paka pori kwa pembe na kumwangusha. Paka pori, akiwa mdogo mno kupigana, akanyakua kilichobaki cha jogoo na kukimbilia porini. Alipokuwa akikimbia, akapoteza haki yake ya pesa.
Mbuzi akabaki uani, akilia kwa sauti kubwa. Vilio vyake vikafika masikioni mwa chui, aliyekuwa naye akija kudai deni lake. Harufu ya nyama ya mbuzi ikamfikia chui, na akiwa na njaa, akanyemelea mbele kimya kimya. Mbuzi, akidhani yuko salama katika uwanja wa rafiki yake Effiong, akachunga kwa amani.
Bila onyo, chui akaruka na kumuua mbuzi kwa kuuma mara moja. Akaanza mlo wake.
Kufikia wakati huu, jua lilikuwa limechomoza, na Okun alikuwa amemaliza kifungua kinywa chake. Akichukua bunduki yake, akatembea hadi nyumbani kwa Effiong kuchukua pesa. Alipofika kwenye uzio, akasikia sauti za kutafuna. Akiwa mwindaji mwenyewe, akasogea kwa uangalifu na kumwona chui akila mbuzi.
Okun akalenga na kumpiga chui risasi akafa.
Chui akiwa amekufa, wadai wote wanne wa Effiong walikuwa wametoweka. Paka pori alimuua jogoo, mbuzi alimfukuza paka pori, chui alimuua mbuzi, na sasa Okun alikuwa amemuua chui. Effiong alikuwa ameokoa vijiti mia nane.
Lakini alitaka zaidi.
Mara tu aliposikia mlio wa bunduki, akakimbia kutoka mafichoni na kuanza kumpigia Okun kelele kwa kumuua rafiki yake wa zamani chui. Effiong akamwambia angeripoti jambo hilo kwa mfalme. Okun akaogopa na kumsihi Effiong asiseme lolote. Effiong akakataa.
Mwishowe, ili kujiokoa, Okun akasema, Ukiahidi kunyamaza, nitakupa vijiti mia mbili unavyonidai. Hili ndilo hasa Effiong alilotaka. Baada ya kujifanya kusita, akakubali na kumwambia Okun aondoke.
Mara tu rafiki yake alipoondoka, Effiong akauburuta mwili wa chui ndani ya nyumba. Akaichuna ngozi kwa uangalifu na kuikausha juani kwa majivu ya kuni. Akala nyama. Ngozi ilipokuwa tayari, akaipeleka soko la mbali na kuiuza kwa kiasi kikubwa cha pesa.
Na tangu siku hiyo, kila paka pori anapomwona jogoo, humuua. Hufanya hivyo kama malipo ya vijiti mia mbili ambavyo mwindaji hakuwahi kurudisha.