Inasemekana kwamba Mzungu mmoja aliwahi kukutana na Nyoka aliyebanwa chini ya jiwe kubwa. Jiwe lilimbana kwa nguvu kiasi kwamba hakuweza kusogea. Kwa huruma, Mzungu akaliinua jiwe na akamwachilia.
Lakini mara tu alipokuwa huru, Nyoka akafoka, “Sasa nitakuuma!”
Mzungu akalia, “Subiri! Twende kwanza kwa wenye hekima tuwaulize kama hili ni haki.”
Wakaenda kwa Fisi. Mzungu akaeleza, “Nilimwokoa Nyoka kutoka chini ya jiwe zito, na sasa anataka kuniuma. Je, hii ni haki?”
Fisi, akitumaini kupata sehemu ya mlo, akajibu, “Akikuuma, kuna ubaya gani?”
Nyoka alikuwa karibu kushambulia, lakini Mzungu akasisitiza, “Subiri! Tuwaulize wengine.”
Kisha wakakutana na Mbweha. Mzungu akamuuliza swali lilelile.
Mbweha akatikisa kichwa. “Siamini kwamba Nyoka angeweza kweli kubanwa na jiwe. Nisipoona kwa macho yangu mwenyewe, siwezi kuamini jambo kama hilo. Turudi mahali pale nijionee mwenyewe.”
Wote wakarudi. Mbweha akamwambia Nyoka, “Lala tena, na jiwe liwekwe juu yako.”
Nyoka akatii, na Mzungu akalivingirisha jiwe zito juu yake tena. Hata alipojitahidi kiasi gani, hakuweza kuinuka.
Mzungu akasogea mbele ili amwachilie tena, lakini Mbweha akamzuia. “Hapana! Usiliinue jiwe. Alitaka kukuuma baada ya wewe kumwokoa; mwache ajiokoe mwenyewe akiweza.”
Na hivyo, wote wawili wakaondoka, wakimwacha Nyoka chini ya jiwe.