Katika siku ambazo wanyama bado waliweza kuongea, Mamba alikuwa msimamizi aliyekubalika wa viumbe wote wa majini. Hata sasa, mtu anaweza kusema bado ana hali ile ya mamlaka. Hata hivyo, nyakati zile, ilikuwa kazi yake kuwatunza wanyama wa majini.
Mwaka mmoja, ukame wa kutisha ukatokea, na mto walimoishi ukakauka. Mamba akatambua kwamba wangelazimika kuhamia mto mwingine usio mbali. Kwanza alimtuma Fisi Maji kupeleleza. Baada ya siku mbili, Fisi Maji akarudi na habari njema: mto ule mwingine ulikuwa na madimbwi marefu ya viboko, yaliyojaa kiasi kwamba hata miaka ya ukame isingeweza kuyakausha.
Akiwa ameridhika, Mamba akawaita Kobe na Mamba Mdomo-Mpana.
“Sikilizeni,” akasema. “Usiku huu lazima mmpelekee Simba ujumbe. Mbuga ni kame, na huenda mkalazimika kusafiri kwa siku nyingi bila maji. Lazima tufanye amani na Simba na watu wake, la sivyo tutaangamia. Lazima atusaidie kuhamia mto mpya, tukipita shamba la Kaburu, na atulinde dhidi ya mashambulizi ya wanyama wa mbugani. Samaki nchi kavu ni kitu kisicho na msaada, kama mnavyojua.”
Wajumbe wawili walihangaika chini ya jua kali lakini mwishowe wakamfikia Simba na kumkabidhi mkataba.
Simba akausoma kwa kutafakari. “Lazima nishauriane na Mbweha kwanza,” akasema. Akawajibu wajumbe kwamba angekutana na Mamba jioni iliyofuata chini ya mti mkubwa wa mwembeuluzi karibu na kisima.
Kobe na Mamba Mdomo-Mpana waliporudi, Mamba alifurahi sana. Akamwamuru Fisi Maji na wengine waandae samaki na chakula kingi kwa ajili ya wageni wao.
Jioni ile, giza lilipoingia, Simba akafika pamoja na Mbwa Mwitu, Mbweha, Nyani na wengine. Wakakaribishwa kwa uchangamfu. Mamba hata akatoa machozi ya furaha, yaliyodondoka mchangani. Baada ya mlo mkubwa, Mamba akaeleza mpango. Alizungumza kuhusu amani, akionya kwamba Kaburu ndiye tishio kubwa zaidi. Pampu tatu za mvuke tayari zilikuwa zikinyonya maji ya mto kwa umwagiliaji, na Kaburu alikuwa akiwaua viumbe wa majini walionaswa kwenye maji mafupi. Kama Simba angekubali, pande zote mbili zingenusurika: wanyama wa mbugani wangeweza kunywa bila hofu ya kukamatwa, na wanyama wa majini wangeepushwa na Tembo, ambaye mara nyingi aliwarusha mitini wakafie huko.
Simba na Mbweha wakaenda pembeni. Mbweha alikuwa na shaka. “Una dhamana gani kwamba Mamba atatimiza ahadi yake?” akauliza.
“Neno langu la heshima,” Mamba akajibu, akidondosha machozi zaidi.
Nyani akatangaza kwamba ni la kweli na akawahimiza waache kupanga njama dhidi ya kila mmoja. Mbwa Mwitu, akiwa ameshiba samaki, naye akaunga mkono amani. Mbweha bado akapinga, lakini Simba, akishawishiwa na wengine na kwa maombi ya Mamba, akakubali. Hati ikaandikwa, na msafara ukapangwa kuanza usiku wa manane.
Wajumbe wa Mamba wakaeneza habari. Punde vyura wakalia na nyenje wakalia huku wanyama wa majini wakikusanyika kwenye mwembeuluzi. Simba akaliita kikosi chake kiwe msindikizaji. Msafara ulipangwa kwa uangalifu: Tembo kama walinzi wa mbele, Simba akiongoza kikosi kimoja, wafuasi wa Mamba katikati, na Mbwa Mwitu nyuma. Mbweha alipeleleza mbele, ingawa alimnong'oneza Simba, “Nitakufikisha salama kwenye madimbwi, lakini sitabaki.”
Wakati huo, Mamba alikuwa akipanga njama kwa siri. Alimwambia Nyoka wa Manjano, “Ukisikia kelele yangu kwenye madimbwi, wasumbue mbwa wa Kaburu. Mengine yatajishughulikia yenyewe.”
Alfajiri wakafika salama kwenye madimbwi ya viboko. Wanyama wa majini wakateleza upesi ndani ya maji marefu. Mamba akakawia, akilia kwa furaha na kutoa hotuba ndefu ya shukrani.
Simba alikuwa akijiandaa kuondoka risasi ya kwanza ilipolia. Tembo akaanguka, pamoja na wengine.
“Niliwaambia!” akapiga kelele Mbweha kutoka ng'ambo ya dimbwi. “Kwa nini mliamini machozi ya Mamba?”
Kufikia hapo, Mamba alikuwa ametoweka majini, akiacha mapovu tu. Makaburu wakafyatua risasi bila huruma, na ingawa wanyama wengi walitoroka, shambulizi lile la kuvizia lilikuwa la mauti.
Mwishowe, Mamba naye alikutana na hatima yake. Inasemekana dereva mmoja aliyebeba shehena ya baruti alimaliza siku zake. Na hata sasa, kila Tembo anapopata nafasi, humrusha Mamba juu kwenye panda za miti, kama kisasi cha usaliti ule wa zamani.