Zamani sana, katika mji wa pwani wa siyu, aliishi mwanamke aitwaye Mwana Tau. Alikuwa mtu aliyependwa sana, aliyejulikana kwa ucha Mungu wake wa kipekee na kipawa maalumu
alichojaliwa na Mungu; uwezo wa kufanya miujiza. Sifa zake zilienea mbali na karibu, na watu kutoka karibu na mbali walitafuta faraja na msukumo kutokana na uwepo wake wa ajabu.
Mwana Tau alifariki mwaka 1860 BK. Kuondoka kwake kuliacha pengo katika mioyo ya wengi, lakini roho yake ilibaki hai mioyoni mwa wale walioamini uwezo wake wa ajabu. Alizikwa Siyu, pembe tulivu ya kisiwa cha Pate.
Watu walivutwa kwenye kaburi la Mwana Tau, mahali ambapo wangeweza kuungana na kiini chake cha kiungu. Walitembelea mahali pake pa mapumziko ya mwisho kutafuta baraka na kutoa dua. Tendo hili, linalojulikana kama "weka nadhiri," lilikuwa ushahidi wa imani yao isiyoyumba katika uwezo wake.
Katika maisha yake yote, Mwana Tau alionyesha hekima kubwa na uchaji.
Alikuwa mwanazuoni msomi, aliyeheshimiwa kwa uelewa wake wa kina wa mafundisho ya dini. Wazazi wake, wote wakiwa wanazuoni wenyewe, walimjengea upendo wa elimu tangu umri mdogo. Baba yake, Sharifu aliyeheshimika, na mama yake, Mfamawi, walimwongoza katika njia ya kuelimika.
Ndani ya kuta za makazi yake ya unyenyekevu, Mwana Tau aliwashirikisha wanafunzi wenye hamu hekima yake. Mmoja wa wanafunzi wake mashuhuri alikuwa mpwa wake, Fatma Bint Sayyid Muhdhar, aliyejulikana kwa upendo kama Mwana Mgoli. Mwana Mgoli, maana yake "aliyedekezwa sana," alirithi kujitolea kwa Mwana Tau katika kujifunza na kufundisha.
Hadithi moja iliyobaki imechongwa katika kumbukumbu za historia ni hadithi ya uingiliaji wa kimuujiza wa Mwana Tau wakati wa dhoruba hatari baharini. Bahari ilikuwa imechafuka na jahazi lilitikiswa kwa nguvu. Dhoruba ilikuwa ikiwapa wakati mgumu sana mabaharia waliokuwa ndani. Kana kwamba mambo hayangeweza kuwa mabaya zaidi, kiraka (kinachojulikana kama hasho) cha ubavuni mwa jahazi, kikaanguka na kupotea baharini. Maji yakaanza kuingia na kulijaza jahazi.
Tutakufa!" mtu mmoja akapiga kelele.
Tumekwisha!" mwingine akakubaliana naye.
Hapana, hatutakufa. Angalau si leo!" baharia mmoja mwenye busara akasema, "Tumwombe Mwana Tau atusaidie.
Mabaharia wengine wakatii maneno yake na kwa pamoja, wakamlilia Mwana Tau. Ghafla, maji yakaacha kujaa jahazini. Mabaharia wakafurahi mno na wakarudi pwani upesi. Wakalivuta jahazi hadi nchi kavu na wakaanza kulikagua. Kwa mshangao wao mkubwa, wakakuta kiatu cha Mwana Tau mahali pa kiraka.
Mashahidi walipostaajabia hali nzima ya jahazi, waligundua kiatu hicho, kikiwa kizuizi kisichotarajiwa kilichoziba tundu. Tukio hili la kimuujiza lilisimuliwa na Sayyid Abdalla Saggaf, mwanazuoni na mwalimu wa madrasa aliyeheshimika huko Siyu, akihakikisha kwamba hadithi hiyo ingerithishwa kwa vizazi.
Karama ya Mwana Tau; kipawa chake cha ajabu, iligusa maisha ya wengi, ikiimarisha imani na uchaji wa wale walioshuhudia miujiza yake. Urithi wake, uliofungamana na mafundisho ya Mwana Mgoli na hekima ya pamoja ya Siyu, unaendelea.