Sultani Majnuni alikuwa na wana saba na paka mkubwa, wote aliowajivunia sana. Kila kitu kilienda vizuri hadi siku moja paka alipokamata ndama. Walipomwambia sultani, akasema, "Basi, paka ni wangu, na ndama ni wangu." Kwa hiyo wakasema, "Lo, sawa, bwana," na kuliacha jambo hilo.
Siku chache baadaye, paka akakamata mbuzi, na walipomwambia sultani, akasema, "Paka ni wangu, na mbuzi ni wangu," na hivyo jambo likamalizika tena.
Siku mbili zikapita, na paka akakamata ng'ombe. Wakamwambia sultani, naye akawaondoa kwa maneno "Paka wangu, na ng'ombe wangu." Baada ya siku nyingine mbili, paka akakamata punda—matokeo yaleyale. Kisha akakamata farasi—matokeo yaleyale. Mhanga aliyefuata alikuwa ngamia, na walipomwambia sultani, akasema, "Mna nini ninyi watu? Alikuwa paka wangu, na ngamia wangu. Naamini hamumpendi paka wangu na mnataka auawe, mkiniletea habari zake kila siku. Mwacheni ale chochote anachotaka."
Kwa muda mfupi sana, paka akakamata mtoto kisha mtu mzima, lakini kila mara sultani alisema kwamba paka na mhanga wake wote walikuwa wake, naye hakulifikiria zaidi.
Wakati huo, paka akazidi kuwa jasiri na akakaa mahali pa chini palipo wazi karibu na mji, akiwarukia watu waliokwenda kuteka maji au wanyama waliokuwa malishoni, na kuwala. Mwishowe, baadhi ya watu wakajipa moyo na, wakienda kwa sultani, wakasema, "Hii ni nini, bwana? Kwa kuwa wewe ni sultani wetu, wewe ni mlinzi wetu—au unapaswa kuwa—lakini umemwacha paka huyu afanye apendavyo. Sasa anaishi nje kidogo ya mji na kuua kila kiumbe hai kinachopita njia ile, huku usiku akija mjini na kufanya vivyo hivyo. Tufanye nini duniani?"
Lakini Majnuni akajibu tu, "Kweli naamini mnamchukia paka wangu. Nadhani mnataka nimuue, lakini sitafanya jambo kama hilo. Kila kitu anachokula ni changu."
Bila shaka, watu walistaajabu kwa jibu hili na, kwa kuwa hakuna aliyethubutu kumuua paka, wote ikawabidi wahame kutoka eneo alilokuwa akiishi.
Lakini hili halikutatua tatizo kwa sababu, paka alipoona hakuna anayekuja njia ile, naye akahamisha eneo lake. Kwa hiyo malalamiko yakaendelea kumiminika hadi mwishowe Sultani Majnuni akatoa amri kwamba mtu yeyote akija kumshtaki paka, aambiwe kwamba bwana hawezi kuonekana.
Mambo yalipokuwa mabaya kiasi kwamba watu hawakuwatoa wanyama wao wala kutoka wao wenyewe, paka akaenda mbali zaidi mashambani, akiua na kula ng'ombe, kuku, na kila kitu kilichokuja njiani mwake.
Siku moja sultani akawaambia wana wake sita, "Ninakwenda kukagua nchi leo; njooni pamoja nami."
Mwana wa saba alionekana kuwa mdogo mno kwenda popote na siku zote aliachwa nyumbani pamoja na wanawake, akiitwa na kaka zake Mkaa Jikoni, ambalo maana yake ni "Bwana Akaaye-Jikoni."
Basi, wakaenda na baadaye wakafika kwenye kichaka. Baba alikuwa mbele na wana sita wakimfuata paka aliporuka kutoka na kuwaua wana watatu. Wahudumu wakapiga kelele, "Paka! Paka!" na askari wakaomba ruhusa ya kumtafuta na kumuua, jambo ambalo sultani alikubali kwa urahisi, akisema, "Huyu si paka; ni Nunda. Amenichukulia wanangu mwenyewe."
Basi, hakuna aliyewahi kumwona Nunda, lakini wote walijua kwamba ni mnyama wa kutisha aliyeweza kuua na kula viumbe hai wengine wote. Sultani alipoanza kuomboleza kupotea kwa wanawe, baadhi ya waliomsikia wakasema, "Aa, bwana, Nunda huyu hachagui mawindo yake. Hasemi, 'Huyu ni mwana wa bwana wangu; nitamwacha' au 'Huyu ni mke wa bwana wangu; sitamla.' Tulipokuambia paka alichofanya, siku zote ulisema ni paka wako na alichokula ni chako. Sasa amewaua wanao, nasi hatuamini angesita hata kukula wewe."
Na sultani akasema, "Naogopa mko sahihi."
Kuhusu askari waliojaribu kumwinda paka, baadhi waliuawa na waliobaki wakakimbia, na sultani na wanawe waliobaki wakapeleka maiti nyumbani na kuwazika.
Basi Mkaa Jikoni, mwana wa saba, aliposikia kwamba kaka zake wameuawa na Nunda, akamwambia mama yake, "Mimi pia nitakwenda ili aniue mimi pamoja na kaka zangu, au nitamuua yeye."
Lakini mama yake akasema, "Mwanangu, sitaki uende. Wale watatu tayari wamekufa, na kama nawe utauawa, hilo halitakuwa jeraha juu ya jeraha moyoni mwangu?"
"Hata hivyo," akasema, "siwezi kujizuia kwenda, lakini usimwambie baba yangu." Kwa hiyo mama yake akamtengenezea maandazi na kumtuma pamoja na wahudumu kadhaa, naye akachukua mkuki mkubwa mkali kama wembe na upanga, akamuaga, na kuondoka.
Kwa kuwa siku zote alikuwa ameachwa nyumbani, hakuwa na wazo wazi ni nini alichokwenda kuwinda, kwa hiyo hakuwa ameenda mbali zaidi ya viunga vya mji alipomwona mbwa mkubwa sana, akahitimisha kwamba huyu ndiye mnyama aliyekuwa akimtafuta. Kwa hiyo akamuua, akamfunga kamba, na kumkokota nyumbani, akiimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu."
Mama yake, aliyekuwa ghorofani, alipomsikia, akachungulia dirishani na, akiona alichokileta, akasema, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Kwa hiyo akauacha mzoga wa mbwa nje na kuingia ndani kulijadili, na mama yake akasema, "Mwanangu mpendwa, Nunda ni mnyama mkubwa zaidi sana kuliko huyo, lakini kama ningekuwa wewe, ningeacha shughuli hii na kukaa nyumbani." "La hasha," akasema kwa mshangao, "sitakaa nyumbani hadi nitakapokutana na kupigana na Nunda."
Kwa hiyo akaondoka tena na kwenda mbali zaidi sana kuliko alivyokwenda siku iliyotangulia. Baadaye akaona fungo na, akiamini ndiye mnyama aliyekuwa akimtafuta, akamuua, akamfunga, na kumkokota nyumbani, akiimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu." Mama yake alipomwona fungo, akasema, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Naye akamtupa fungo. Tena mama yake akamsihi akae nyumbani, lakini hakutaka kumsikiliza akaondoka tena.
Mara hii akaenda ndani kabisa ya msitu na, akimwona paka pori mkubwa kuliko yule wa mwisho, akamuua, akamfunga, na kumkokota nyumbani, akiimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu." Lakini mara tu mama yake alipomwona, ikambidi amwambie kama awali, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Bila shaka, alihuzunika sana kwa hili, na mama yake akasema, "Sasa unatarajia kumpata Nunda huyu wapi? Hujui yuko wapi, wala hujui anafananaje. Utajiugua kwa sababu ya jambo hili; huonekani mzima sasa kama ulivyokuwa. Haya, kaa nyumbani." Lakini akasema, "Kuna mambo matatu, ambayo moja nitalifanya: nitakufa, nitampata Nunda na kumuua, au nitarudi nyumbani bila mafanikio. Kwa vyovyote vile, ninaondoka tena."
Mara hii akaenda mbali zaidi kuliko awali, akaona punda milia, akamuua, akamfunga, na kumkokota nyumbani, akiimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu." Bila shaka mama yake ikambidi amwambie kwa mara nyingine, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu."
Baada ya mabishano mengi, ambayo kushawishi kwa mama yake, kama kawaida, hakukusaidia kitu, akaondoka tena, akienda mbali zaidi kuliko wakati wowote, ambako alikamata twiga. Alipokwisha kumuua, akasema, "Basi, mara hii nimefanikiwa. Lazima huyu ndiye Nunda." Kwa hiyo akamkokota nyumbani, akiimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu." Tena mama yake ikambidi amhakikishie, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Kisha akamwonyesha kwamba kaka zake hawakuwa wakizurura kumwinda Nunda, bali walikaa nyumbani wakishughulikia mambo yao wenyewe.
Lakini, akisema kwamba ndugu wote hawafanani, akaeleza azma yake ya kushikilia kazi yake hadi ifikie mwisho wenye mafanikio, naye akaondoka tena, akisafiri umbali mkubwa hata kuliko awali. Alipokuwa akipita nyikani, akamwona kifaru amelala chini ya mti na, akiwageukia wahudumu wake, akasema kwa mshangao, "Hatimaye namwona Nunda." "Wapi, bwana?" wote wakalia kwa hamu. "Pale, chini ya mti." "Lo! Tufanye nini?" wakauliza. Naye akajibu, "Kwanza kabisa, tule tushibe; kisha tutamshambulia. Tumempata mahali pazuri, ingawa akituua, hatuwezi kujizuia." Kwa hiyo wote wakatoa maandazi yao ya wanga na kula hadi wakatosheka. Kisha Mkaa Jikoni akasema, "Kila mmoja wenu achukue bunduki mbili; weka moja kando yako na uchukue nyingine mikononi mwako, na wakati ufaao tufyatue sote kwa pamoja." Nao wakasema, "Sawa, bwana."
Kwa hiyo wakanyemelea kwa tahadhari kupitia vichaka na kuzunguka hadi upande wa pili wa mti, nyuma ya kifaru; kisha wakasogea karibu hadi wakawa karibu kabisa naye, na wote wakafyatua pamoja. Mnyama akaruka juu, akakimbia kidogo, kisha akaanguka chini mfu. Wakamfunga na kumkokota kwa siku mbili nzima hadi walipofika mjini, ndipo Mkaa Jikoni akaanza kuimba, "Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu." Lakini akapata jibu lilelile kutoka kwa mama yake, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Na watu wengi wakaja, wakamtazama kifaru, na kumhurumia sana kijana yule.
Kuhusu baba yake na mama yake, wote wawili wakamsihi aache, baba yake akijitolea kumpa chochote alichomiliki kama tu angekaa nyumbani. Lakini Mkaa Jikoni akasema, "Sisikii mnachosema; kwaherini," naye akaondoka tena. Mara hii akaongeza umbali kutoka nyumbani kwake zaidi hata, na mwishowe akamwona tembo amelala adhuhuri msituni. Hapo akawaambia wahudumu wake, "Sasa tumempata Nunda." "Aa, yuko wapi?" wakasema. "Kule, kivulini. Mnamwona?" "Lo, ndiyo, bwana! Tumkaribie?" "Tukimkaribia naye anatazama upande huu, atatujia, na akifanya hivyo, baadhi yetu watauawa. Nadhani ni bora tumwache mtu mmoja anyemelee karibu aone uso wake umegeukia upande gani."
Kwa kuwa kila mtu aliona hili ni wazo zuri, mtumwa mmoja aitwaye Kiroboto akatambaa kwa mikono na magoti na kumtazama vizuri. Aliporudi kwa namna ileile, bwana wake akauliza, "Basi, habari gani? Ni Nunda?" "Sijui," akajibu Kiroboto, "lakini nadhani hakuna shaka kubwa kwamba ni yeye. Ni mpana, mwenye kichwa kikubwa sana, na jamani, sijawahi kuona masikio makubwa namna hiyo!" "Sawa," akasema Mkaa Jikoni, "tule, kisha tumwendee."
Kwa hiyo wakachukua maandazi yao ya wanga na maandazi yao ya asali ya miwa, na kula hadi wakashiba kabisa. Kisha kijana akawaambia, "Watu wangu, leo huenda ikawa siku ya mwisho tutakayoiona, kwa hiyo tuagane. Wale watakaoponyoka wataponyoka, na wale watakaokufa watakufa, lakini nikifa, wale watakaoponyoka wawaambie mama yangu na baba yangu wasinihuzunikie." Lakini wahudumu wake wakasema, "Lo, haya twende, bwana; hakuna hata mmoja wetu atakayekufa, Mungu akipenda."
Kwa hiyo wakaenda kwa mikono na magoti hadi wakawa karibu kabisa, kisha wakamwambia Mkaa Jikoni, "Tupe mpango wako, bwana," lakini akasema, "Hakuna mpango; wote tufyatue pamoja tu." Basi, wakafyatua wote pamoja, na mara moja tembo akaruka juu na kuwavamia. Kisha pakawa na mkimbio wa kuchanganyikiwa kuliko wowote uliowahi kuwepo! Wakatupa bunduki zao na kila kitu walichobeba na kukimbilia miti, waliyoipanda kwa kasi ya kushangaza. Kuhusu tembo, aliendelea moja kwa moja mbele hadi akaanguka chini umbali fulani. Wote wakabaki mitini kuanzia saa tisa hadi saa kumi na mbili asubuhi, bila chakula na bila nguo zinazofaa. Kijana akaketi mtini mwake na kulia kwa uchungu, akisema, "Sijui hasa kifo ni nini, lakini naona hiki lazima kinafanana nacho sana."
Kwa kuwa hakuna aliyeweza kumwona mwingine, hakujua wahudumu wake walikuwa wapi, na ingawa alitaka kushuka kutoka mtini, akafikiri, "Huenda Nunda yuko chini pale na atanila." Kila mhudumu alikuwa katika shida ileile hasa, akitaka kushuka lakini akiogopa kwamba Nunda anasubiri kumla.
Kiroboto alikuwa amemwona tembo akianguka lakini aliogopa kushuka peke yake, akisema, "Labda, ingawa ameanguka, hajafa." Lakini baadaye akaona mbwa akimkaribia na kumnusa, na hapo akawa na hakika amekufa. Kisha akashuka kutoka mtini haraka alivyoweza na kutoa mlio wa ishara, ulioitikiwa, lakini akiwa hana hakika jibu lilitoka wapi, akarudia mlio, akisikiliza kwa makini. Ulipoitikiwa, akaenda moja kwa moja mahali sauti ilipotoka na kuwakuta wenzake wawili katika mti mmoja. Akawaambia, "Haya, shukeni; Nunda amekufa." Kwa hiyo wakashuka upesi na kutafuta huku na huko hadi wakampata bwana wao.
Walipomwambia habari, naye akashuka, na baada ya muda mfupi wahudumu wote wakawa wamekusanyika pamoja, wameokota bunduki zao na nguo zao, na wakawa sawa tena. Lakini wote walikuwa dhaifu na wenye njaa, kwa hiyo wakapumzika na kula chakula kidogo, kisha wakaenda kuchunguza mawindo yao. Mara tu Mkaa Jikoni alipomwona, akasema, "Aa, huyu ndiye Nunda! Ndiye huyu! Ndiye huyu!" Na wote wakakubali kwamba ndiye huyu.
Kwa hiyo wakamkokota tembo siku tatu hadi mjini kwao, kisha kijana akaanza kuimba, "Ee, mama, huyu ndiye, Nunda, mla watu."
Kwa kawaida alihuzunika kabisa mama yake alipojibu, "Mwanangu, huyu si Nunda, mla watu." Akaendelea kusema, "Mtoto maskini! Taabu iliyoje umepitia. Watu wote wanastaajabu kwamba mdogo hivyo awe na azma kubwa namna hiyo!"
Kisha baba yake na mama yake wakaanza maombi yao tena, na mwishowe ikakubaliwa kwamba safari hii inayofuata ingekuwa ya mwisho kwake, matokeo yawe yoyote.
Basi, wakaondoka tena, na kwenda mbele na mbele, kupita msitu, hadi wakafika kwenye mlima mrefu sana, ambao chini yake walipiga kambi usiku. Asubuhi wakapika wali wao na kuula, kisha Mkaa Jikoni akasema, "Sasa tupande mlima tutazame nchi yote kutoka kilele chake." Nao wakaenda na kwenda hadi, baada ya muda mrefu wa uchovu, wakafika juu, ambako waliketi kupumzika na kupanga mipango yao.
Basi, mmoja wa wahudumu, aitwaye Shindano, alipokuwa akitembea huku na huko akatupa macho chini ya ubavu wa mlima na ghafla akaona mnyama mkubwa karibu nusu ya kushuka, lakini hakuweza kuona sura yake wazi kwa sababu ya umbali na miti. Akimwita bwana wake, akamwonyesha, na kitu fulani moyoni mwa Mkaa Jikoni kikamwambia kwamba ni Nunda. Hata hivyo, ili kuhakikisha, akachukua bunduki yake na mkuki wake na kushuka sehemu ya mlima apate kuona vizuri zaidi. "Aa," akasema, "lazima huyu ndiye Nunda. Mama yangu aliniambia masikio yake ni madogo, na yale ni madogo; aliniambia Nunda ni mpana na mfupi, na huyu ndivyo alivyo; alisema ana mabaka kama fungo, na yale pale mabaka; aliniambia mkia ni mnene, na ule pale mkia mnene. Lazima ni Nunda."
Kisha akarudi kwa wahudumu wake na kuwaambia wale kwa hamu, nao wakafanya hivyo. Kisha, akawaambia waache kila kitu kisicho cha lazima nyuma kwa sababu, kama itawabidi kukimbia, ingekuwa bora bila mizigo, na kama wangeshinda, wangeweza kurudi kuchukua mali zao. Walipokwisha kufanya mipango yao yote, wakaanza kushuka mlima, lakini walipokuwa wamefika karibu nusu ya kushuka, Kiroboto na Shindano wakaogopa. Kisha kijana akawaambia, "Lo, twendeni mbele; msiogope. Sote lazima tuishi na tufe. Mnaogopa nini?" Kwa hiyo, wakiwa wametiwa moyo hivyo, wakaendelea.
Walipokaribia mahali pale, Mkaa Jikoni akawaamuru wavue nguo zao zote isipokuwa kipande kimoja na kukifunga kipande hicho kwa nguvu mwilini mwao ili, kama itawabidi kukimbia, wasinaswe na miiba au matawi. Kwa hiyo, walipomkaribia mnyama, wakaona kwamba amelala, na wote wakakubali kwamba ni Nunda. Kisha kijana akasema, "Sasa jua linazama; tumfyatulie, au tusubiri hadi asubuhi?" Nao wote walitaka kufyatua mara moja na kuona matokeo yangekuwa nini bila kuzidi kuzitesa neva zao; kwa hiyo, wakapanga kwamba wote wangefyatua pamoja.
Wote wakanyemelea karibu, na bwana alipotoa neno, wakafyatua bunduki zao pamoja. Nunda hakusogea; mfyatuo ule mmoja ulikuwa umetosha. Hata hivyo, wote wakageuka na kukwea juu kwa haraka hadi kilele cha mlima. Pale wakala na kupumzika usiku. Asubuhi, wakala wali wao kisha wakashuka kuona mambo yalivyo, ndipo wakamkuta mnyama amelala mfu. Baada ya kupumzika na kula, wakaanza safari ya kurudi nyumbani, wakimkokota mnyama mfu pamoja nao. Siku ya nne, akaanza kuonyesha dalili za kuoza, na wahudumu wakataka kumwacha, lakini Mkaa Jikoni akasema wangeendelea kumkokota hata kama ingebaki mfupa mmoja tu.
Walipokaribia mji, akaanza kuimba, "Mama, mama, nimetoka nyumbani kwa pepo mbaya. Mama, sikiliza nikiimba, nikikuambia ninacholeta. Ee, mama, nimemuua Nunda, mla watu!"
Na mama yake alipochungulia, akalia, "Mwanangu, huyu ndiye Nunda, mla watu!"
Kisha watu wote wakatoka kumkaribisha, na baba yake akazidiwa na furaha, akampa heshima tele, na kumpatia mke tajiri na mrembo. Sultani alipofariki, Mkaa Jikoni akawa sultani, na akaishi muda mrefu kwa furaha, akipendwa na watu wote.