Mti mkubwa wa ajabu, uliosheheni matunda matamu, ulisimama katika uwazi wa msitu. Kivulini mwake, wanyama wote kutoka mbali na karibu walikuwa wamekusanyika. Walipoyatazama matunda mazuri yenye kuvutia, kuyaona tu kulifanya mate yawatoke. "Kuyala lazima kuwe ni raha ya kweli," wakafikiri.
"Tumtume mjumbe kwa Mfalme tumwombe ruhusa," akasema Twiga, aliyekuwa ameonja matunda kwa siri. Pendekezo la Twiga likapokelewa kwa makofi, na baada ya mjadala mrefu kiasi kuhusu nani aende, Sungura akatumwa kupeleka ombi lao mbele ya Mfalme.
Sungura, alipofika barazani kwa Mfalme, akapokelewa kwa ukarimu mkubwa sana. Mfalme, baada ya kusikia ombi, akamwambia Sungura, "Rudi uwaambie raia wangu kwamba wako huru kula matunda, lakini yale bora na matamu kuliko yote wasiyaguse, kwa kuwa hayo ni yangu!"
Sungura, baada ya kusikia ujumbe huu wa kukaribisha, akaharakisha kuondoka, muda wote akijirudia maneno ya Mfalme: "Waambie raia wangu kwamba wanaweza kula matunda, ila si yale bora na mazuri kuliko yote, kwa kuwa hayo ni yangu!"
Alipokuwa akiharakisha, bila kujali vizuizi njiani, akajigonga kwenye jiwe, akapinduka hewani, na kuanguka chali. Yote yalitokea bila kutarajiwa na ghafla kiasi kwamba akasahau kurudia ujumbe wa Mfalme, na aliposimama tena, ulikuwa umemtoka akilini kabisa.
Waliposikia kilichotokea, wanyama mara moja wakatuma mjumbe mwingine—mara hii Mbuzi. Mbuzi alipofika barazani kwa Mfalme na kuwasilisha ujumbe wake, akapewa jibu lilelile kama Sungura kabla yake: "Nenda uwaambie raia wangu kwamba wako huru kula matunda, ila si yale bora na mazuri kuliko yote, kwa kuwa hayo ni yangu!"
Aliposikia ujumbe, Mbuzi, mwenye miguu myepesi kama alivyokuwa, akaharakisha kuondoka, muda wote akijirudia maneno ya Mfalme: "Nenda uwaambie raia wangu kwamba wako huru kula matunda, ila si yale bora na mazuri kuliko yote, kwa kuwa hayo ni yangu!"
Alipokuwa akikimbia kwa kasi, bila kujali vizuizi njiani, ghafla akajigonga kwa uzito wote wa mwili wake kwenye jabali na kubingiria kichwa juu miguu juu hadi ndani ya mtaro. Baada ya muda, alipopata fahamu na kusimama tena, ujumbe wa Mfalme ulikuwa umemtoka akilini kabisa.
Tena wanyama wakatuma mjumbe kwa Mfalme—mara hii Kobe mwenye busara na tahadhari. Polepole lakini kwa uhakika, Kobe akaelekea barazani kwa Mfalme. Mwishowe aliposimama mbele ya Mfalme na kueleza ombi lake, naye pia akapokea jibu lilelile kabisa kama Mbuzi na Sungura kabla yake. Kwa taadhima, Kobe akainama na kutoka mbele ya Mfalme na kuanza safari ya kurudi nyumbani.
Polepole kama alivyokuja, akarudi, muda wote akijirudia maneno ya Mfalme: "Nenda uwaambie raia wangu kwamba wako huru kula matunda, ila si yale bora na mazuri kuliko yote, kwa kuwa hayo ni yangu!"
Alipokuwa akiendelea, alikuwa amezama mawazoni na kushughulishwa na ujumbe wa Mfalme kiasi kwamba hakuona gogo njiani. Akaligonga moja kwa moja na, kwa nguvu ya mgongano, akaanguka chali. Lakini alikuwa na akili timamu ya kutosha kuendelea kurudia maneno ya Mfalme. Baada ya majaribio mengi yasiyofanikiwa, naye pia akafanikiwa kujigeuza na kusimama tena. Akishindwa kupanda juu ya gogo, akalizunguka na kupita. Kwa wakati wake, akafika mtini, ambapo wanyama walikuwa wakisubiri kurudi kwake bila subira.
Mwishowe walipomwona Kobe akikaribia, mara moja wakajua kwa sura ya ushindi usoni mwake kwamba alikuwa mbebaji wa habari njema. Na ndivyo ilivyokuwa: "Tunaweza kula matunda," akalia Kobe, "ila si yale bora na mazuri kuliko yote, kwa kuwa hayo ni ya Mfalme."
Kwa maneno haya, dhoruba ya makofi ikajaa hewani. "Haya, tupande mti!" wote wakalia. "Njoo, Kobe! Nawe pia panda mti! Usikose kupata sehemu yako baada ya kuleta habari njema namna hii! Jikunje uanze kazi!"
"Nitapandaje mti?" akasema Kobe. "Mimi ni mdogo mno. Siwezi hata kufikiria jaribio kama hilo, nikiwa na ulemavu nilio nao." Naye akaketi na kutazama huku wengine wakipanda mti na kujipakulia matunda. Wote walifurahia sana na kula hadi wakatosheka.
Muda wote huu, Kobe alikuwa ameketi nyasini chini, akiwaza kila aina ya mawazo maovu. Alikuwa akipanga mipango ambayo ingemwezesha kupata baadhi ya matunda ya Mfalme bila kukamatwa.
Jua lilipozama, wanyama wakashuka. Wote walikuwa wamechoka sana, kwa hiyo wakajinyoosha nyasini na punde wakalala usingizi mzito. Hatimaye, nafasi ya Kobe ilikuwa imefika! Alikuwa akitamani mno kupata baadhi ya matunda ya Mfalme. Kwa kunyemelea, akaukaribia mti, akaupanda bila shida yoyote kabisa, na kujipakulia matunda ya Mfalme.
Alipokwisha kutosheka kabisa, akateremka ardhini kwa tahadhari. Baadhi ya matunda aliyokuwa ameyachukua akayaweka kando ya Tembo aliyelala. Kwa njia hii, alitumaini kuwadanganya wanyama wengine na kuficha hatia yake.
Mara tu miale ya kwanza ya jua la asubuhi ilipotokea upeo wa macho, wanyama wakaamka, wakasugua macho yao, na kujinyoosha viungo. Kisha wakaenda mtoni kuoga. Waliporudi, wakatokea kutazama mti na kugundua, kwa hofu yao, kwamba matunda ya Mfalme yalikuwa yametoweka usiku.
"Lo, tufanye nini?!" wakasema kwa mshangao. "Hili hakika litaleta ghadhabu ya Mfalme na adhabu tunayostahili juu yetu! Nani katika ulimwengu wote angeweza kufanya hili?"
Walipomwona Kobe ameketi karibu, wakalia kwa sauti moja, "Kobe, wewe ndiye mkosaji!"
"Mimi?" akasema Kobe. "Tuhuma gani hiyo! Siwezi hata kupanda mti, nanyi nyote mnajua! Kama mna macho ya kuona, basi mtazameni Tembo na matunda kando yake! Hilo pia linaeleza kwa nini alipendelea kubaki hapa ninyi wengine mlipokwenda mtoni!" Hivyo Kobe akadanganya.
Bila kuchukua muda kufikiri na wakiamini Tembo ana hatia, wanyama wakakasirika mno hivi kwamba, bila kufikiri zaidi, wakamvamia Tembo na kumuua. Kwa njia hii, yule asiye na hatia na mwenye moyo mwema akalipa kwa maisha yake hatia ya Kobe. Mwili wake wakaukata vipande, na nyama wakagawana kati yao. Kobe, kwa kutambua huduma zake, akapewa paja moja. Kisha wakapanga msafara na kuanza safari ya kurudi nyumbani.
Njiani, Kobe, akiwa amejaa majivuno na kwa namna ya dhihaka, akaanza kuimba:
Nyama ninayo, kuliko niwezavyo kula! Kwa ujanja nimewashinda wote; Jitu nimelisababisha kuanguka Na kulishinda dubwana lile.
"Sema, Kobe, ni wimbo wa aina gani huu unaouimba?" wanyama wakauliza.
"Ninajiimbia tu mwenyewe," akajibu Kobe, naye akaanza kuimba tena:
Ole wangu, mgongo wangu umepinda, Kwa sababu mzigo wangu ni mzito mno; Paja mlilonitwika Hakika litaharakisha mwisho wangu Msiponisaidia upesi.
"Kobe maskini!" wanyama wakasema kwa mshangao. "Hakika utavunjika chini ya mzigo wako. Tutakupunguzia mzigo wako. Njoo, tukutue paja tukupe bega badala yake!" Kwa hiyo wakamtua paja kutoka mgongoni mwake, wakampa moja ya mabega, na kuendelea tena.
Hawakuwa wameenda mbali sana Kobe alipoimba tena:
Nyama ninayo, kuliko niwezavyo kula! Kwa ujanja nimewashinda wote; Jitu nimelisababisha kuanguka Na kulishinda dubwana lile.
"Sikilizeni, Kobe anaimba tena!" akasema Chui.
"Sema, Kobe, unaimba nini mara hii?" wanyama wakauliza.
"Ninaimba nini? Nina wimbo mmoja tu wa kuimba, kama mnavyojua nyote. Ni huu," naye Kobe akaimba:
Ole wangu, mgongo wangu umepinda, Kwa sababu mzigo wangu ni mzito mno; Bega mlilonitwika Hakika litaharakisha mwisho wangu Msiponisaidia upesi.
"Mwacheni abebe ini!" akalia mmoja wa wanyama. Kwa hiyo wakamtua bega kutoka mgongoni mwake na kumpa ini.
Walikuwa bado hawajaanza vizuri tena, kwa mara ya tatu, waliposikia wimbo wa Kobe. Mara hii wakaelewa. "Simama!" wote wakalia. "Mara hii tumekupata! Wewe ndiye mkosaji, wala si Tembo, uliyemuua kwa ujanja na udanganyifu wako. Tembo maskini! Ni huruma iliyoje kwamba mtu yule mwema na mwaminifu akawa mhanga wa Kobe mjanja! Lakini usijidanganye, Kobe! Adhabu ya haki unayostahili itakupata kwa wakati wake!"
Muda si mrefu baada ya haya kutokea, karamu kubwa ikatangazwa ambayo ingefanyika wakati fulani na mahali fulani, nao wakaanza kwenda huko pamoja. Walikuwa karibu kufika mahali walipokusudia walipofika kwenye daraja refu msufi mkubwa mno uliolala kukatiza kijito. Upande wa pili wa kijito palikuwa na kilima kikubwa, ambacho juu yake walipaswa kutoa sadaka na kufanya karamu yao.
Safari ndefu ya kuchosha kupitia msituni ilikuwa imewachosha, kwa hiyo wakaamua kupumzika kidogo kabla ya kuvuka. Mwishowe walipofika juu ya kilima, ng'ombe dume aliyenenepeshwa akachinjwa na maandalizi yakafanywa kwa karamu.
Upepo wa baridi ukavuma juu ya kilele cha kilima. Hili liliwakera sana baadhi ya wanyama, kwa hiyo ikaamuliwa kwa kura za wengi kufanya karamu bondeni chini. Nyama ya ng'ombe dume wakaigawa katika mafungu na kuibeba chini vichwani na mabegani mwao. Matumbo ambayo, pamoja na tumbo kuu, yalichukuliwa kuwa vitamu wakayafunga kwa uangalifu peke yake ndani ya ngozi ya ng'ombe dume. Kobe alipaswa kubaki juu ya kilima ambapo angeteswa na pepo wabaya na mashetani. Hii ndiyo ingekuwa adhabu kwa uovu wake wote na udanganyifu.
Lakini kwa mara nyingine Kobe akawazidi wote akili! Akijua kikamilifu mipango yao, akafanikiwa, bila kuonekana na yeyote, kutambaa ndani ya tumbo tupu la ng'ombe dume kabla furushi halijafungwa na kubebwa kushuka kilima.
Baada ya wanyama kufika bondeni chini, wakatua mizigo yao na kujiandaa kwa karamu. Mshangao mkubwa ulikuwa ukiwasubiri kwa kuwa walipofungua mzigo uliokuwa na tumbo la ng'ombe dume, Kobe akatambaa kutoka.
Hapo, wanyama wakamfukuza Kobe kutoka jamii yao na kumfanya aishi mahali pa jangwa peke yake. Miamba isiyo na kitu na nyika za mchanga zikawa makao yake, naye akabaki katika hatari ya kudumu ya kukanyagwa au kupondwa chini ya kwato za nyati.