Hapo zamani palikuwa na ukame mbaya sana. Mvua haikunyesha, maziwa yakakauka, na wanyama hawakuwa na maji. Kwa hiyo Mphontholo Simba, aliyekuwa Mfalme, akawaita wanyama wote pamoja na kusema, "Lazima mchimbe kisima. Kila mmoja wenu lazima afanye sehemu yake na kuchukua zamu yake."
Lakini Shulo Sungura akasema, "Sitapoteza muda wangu wala kujisumbua na uchimbaji wowote. Wengine na wafanye hivyo." Kwa hiyo akakimbia zake peke yake.
Lakini wanyama wengine wote wakakusanyika kufanya sehemu yao; walikuja kutoka sehemu nyingi tofauti za nchi na kila mmoja, alipokuwa akija kwa mwendo wa kunyata mahali palipochaguliwa kwa ajili ya kisima, aliimba huku akikimbia:
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Kisha mnyama akaanza kucheza, kwa kuwa alidhani kwamba kwa kucheza angeitimua ardhi. Hiyo ndiyo ilikuwa njia yake ya kuchimba. Na alipokuwa akicheza, aliimba:
Kuputu, kuputu, bukuta mphuli!
Kuputu, kuputu, udongo unarushwa!
Kisha akampisha mnyama aliyefuata, akisema:
Ti no lu kanda kuna, Va Njou!
Nakupisha nafasi yangu, Bwana Tembo!
Kisha Njou Tembo angecheza na kuimba:
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Kuputu, kuputu, bukuta mphuli!
Kuputu, kuputu, udongo unarushwa!
Mwisho wa ngoma yake Njou angesema:
Ti no lu kanda kuna, Va Nyati!
Nakupisha nafasi yangu, Bwana Nyati!
Kisha Nyati angecheza na kuimba:
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje,
Chinya'nje-nje'leka nje.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Ninakuja, kwa mwendo wa nyatu-nyatu.
Kuputu, kuputu, bukuta mphuli!
Kuputu, kuputu, udongo unarushwa!
Mwisho wa ngoma yake, Nyati angesema:
Ti no lu kanda kuna, Va Shelen!
Nakupisha nafasi yangu, Bwana Pongo!
Ikaendelea hivyo hadi wote walipokuwa wameimba na kucheza na kuchimba, lakini maji hayakuonekana. Basi, bila shaka, ingawa wanyama walidhani walikuwa wakichimba, kwa kweli walikuwa wakiishindilia ardhi tu iwe ngumu zaidi na zaidi kwa kucheza mahali palepale.
Kwa hiyo wote wakashauriana pamoja, na Mfalme akamwita Hamba Kobe, na Hamba akasema, "Maji yako chini ya ardhi." Na kwa hiyo badala ya kucheza juu ya ardhi, akachimba chini, chini kabisa, ndani sana ya ardhi, na pale akapata maji!
Kisima kilipokamilika, wanyama walifurahi sana, kwa kuwa walijua kwamba wangekuwa na maji mengi ya kunywa. Lakini pia walijua kwamba hawangeweza kumwamini Shulo Sungura. Wakasema, "Ingawa Shulo hakutaka kusaidia na hajachimba hata kidogo, tunajua kwamba atakuja usiku na kujaribu kuiba maji yetu." Nao wakasema, "Kila usiku mmoja wetu lazima alinde kisima." Na Bongo Fisi akasema, "Nitalinda usiku wa kwanza."
Wakati huo, Shulo alikuwa akipanga jinsi angeweza kupata maji, naye akajaza kibuyu chake asali na kwenda kisimani. Pale alikuwa Bongo, kama alivyotarajia. Shulo akasema, kana kwamba anajisemea mwenyewe, "Nina kitu hapa kitamu mno kiasi kwamba yeyote atakayekionja angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo la pili."
Bongo akasema, "Ho, Shulo! Nipe kidogo cha kitu hicho kitamu." Na Shulo akachovya kijiti ndani ya kibuyu na kupaka asali kidogo kwenye mdomo wa Bongo. Bongo akaramba midomo yake. "Zaidi!" akalia. Shulo akasema, "Yeyote atakayeonja hiki angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo la pili." Bongo akajibu, "Nifunge, Shulo, lakini nipe zaidi." Kwa hiyo Sungura akamfunga Fisi mikono na miguu, lakini badala ya kumpa asali yoyote, akaenda kisimani na kunywa kadiri alivyotaka na kujaza vibuyu vyake vya maji. Kisha akaruka majini na kurushaurusha maji; kisha akakimbia, akiacha kisima kimejaa matope na uchafu.
Usiku uliofuata wanyama wakamweka Kamba Chui alinde. Na Shulo akaja tena, akijisemea mwenyewe na kusema, "Nina kitu kitamu mno kiasi kwamba yeyote atakayekionja angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo la pili." Kamba akasema, "Niache nikionje, Shulo!" Kwa hiyo Shulo akampaka Chui asali mdomoni, na Kamba akaramba sharubu zake na kusema, "Zaidi!" Lakini Shulo akajibu, "Yeyote atakayeonja hiki angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo la pili." Kamba akasema, "Nifunge kwa nguvu kadiri upendavyo, Shulo, lakini nipe onjo lingine." Kwa hiyo Sungura akamfunga Chui, miguu yote minne, lakini hakumpa asali hata kidogo. Akajaza vibuyu vyake kisha akanywa kisimani; kisha akaruka majini na kurushaurusha maji na kuyatia matope. Kisha akakimbia, akikiacha kimechafuka kabisa.
Usiku uliofuata wakamweka Mphofu Swala alinde, na mwezi ulipokuwa ukichomoza, Shulo akaja akisema, "Nina kitu kitamu mno kiasi kwamba yeyote atakayekionja angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo lingine." Na Mphofu akasema, "Niache nikionje, Shulo!" Kisha Shulo akampaka Swala asali mdomoni. Mphofu alikuwa hajawahi kuonja kitu kama hicho kabla, naye akaramba pua yake na kusema, "Nipe zaidi!" Lakini Shulo akajibu, "Yeyote atakayeonja hiki angepaswa kufungwa kamba kabla sijampa onjo la pili." Mphofu, naye pia, alikuwa tayari kufungwa kwa ajili ya onjo lingine la asali, kwa hiyo Shulo akamfunga, kwato zote nne, kisha si tu kwamba alikunywa hadi akatosheka kisimani bali pia akaoga majini, akayatia matope na kukimbia nyumbani.
Ndivyo ilivyotokea kila usiku, na siku zote Shulo alibeba vibuyu vilivyojaa hadi bomani kwake, na katika ukame wote familia yake ilikuwa na maji mengi ya kunywa.
Mwishowe ikafika zamu ya Kobe kulinda kando ya kisima, lakini badala ya kusubiri ukingoni, Hamba Kobe mwenye busara akashuka ndani ya maji na kulala kimya chini kabisa. Shulo alipoona kwamba hakuna mtu kisimani, akajicheka na kusema, "Kumbe wamekata tamaa! Na kisima ni changu bila kazi yoyote na bila kuchimba hata kidogo." Kwa hiyo akaweka vibuyu vyake ukingoni mwa kisima, na akaruka majini. Lakini mara tu alipoingia, Hamba, aliyekuwa amelala kimya chini, akafungua kinywa chake na kuung'ata mguu wa Shulo. Akamkamata Shulo na kumshikilia kwa nguvu hivi kwamba hakuweza kusogea. Shulo alipoona balaa aliyokuwamo, akasema, "Ni wewe, Hamba? Nina kitu kitamu mno nitakuruhusu ukionje ukitaka." Alitumaini kwamba Hamba angefungua kinywa chake na kuachilia mguu wa Sungura. Lakini Hamba hakusema neno. Akamshikilia Shulo kwa nguvu na kwa uthabiti hadi mchana ulipofika, na wanyama wengine walipokuja kisimani kwa kinywaji chao cha asubuhi, Shulo alikuwa amekamatwa hatimaye.
Wakamfunga, na kumpeleka mbele ya Mphontholo Simba ahukumiwe. Mphontholo akasema, "Hukutaka kusaidia kuchimba kisima, lakini usiku baada ya usiku umeiba maji na kukifanya kisima kijae matope kwa wanyama wengine. Lazima ufe." Na Sungura akasema, "Ee Mphontholo, ee Mfalme! Kama lazima nife, nijalie kwanza ombi moja dogo. Niache niimbe wimbo mmoja mdogo tu, niache nicheze ngoma moja ndogo tu kabla ya kifo changu." Mfalme akafikiri, "Hapawezi kuwa na madhara katika hilo, kwa kuwa wanyama wote wataketi kuzunguka katika duara na kumtazama Shulo ili asiweze kutoroka." Kwa hiyo Simba akawa na huruma na kumkubalia Shulo matakwa yake.
Kisha Sungura akaanza kuimba na kupiga makofi, naye akacheza na kuimba:
Nandi Shulo kupembela-u
Novi yalin?
Mangwan!
Haya, ee Sungura, unaondoka,
Utarudi lini?
Kesho!
Iwe Shulo kupembela-u
Novi yalin?
Mangwan!
Wewe, ee Sungura, unaondoka.
Utarudi lini?
Kesho!
Kuti Shulo wapembela-u
Wozvi yalin?
Mangwan!
Kama, ee Sungura, unaondoka,
Utarudi lini?
Kesho!
Basi wanyama wengine, wakimwona Shulo akicheza, wakaanza kufuata mdundo wa muziki na kupiga makofi pia, na punde wakaanza kuimba pamoja na Shulo, kwa kuwa ulikuwa wimbo usiozuilika kabisa! Na punde miguu yao ikaanza kusogea kwa sababu haikuweza kutulia kwa uimbaji wote na upigaji makofi, na baada ya muda kidogo wanyama wote walikuwa wakicheza. Kwa sababu ya ukame, ardhi ilikuwa kavu mno hivi kwamba wingu zito la vumbi likainuka kutoka kwa miguu ile yote iliyokuwa ikicheza, na wanyama walipoacha kucheza, wakiwa wamechoka kabisa — kwa kuwa ilikuwa ngoma nzuri! — hawakuweza kuonana kwa sababu ya vumbi.
Na vumbi lilipotulia, Shulo alikuwa wapi? Alikuwa amekimbia!