Miaka mingi iliyopita kulikuwa na njaa kubwa kote nchini, na watu wote walikuwa wakifa njaa. Zao la viazi vikuu lilikuwa limeshindwa kabisa, migomba haikuzaa ndizi yoyote, karanga zote zilikuwa zimenyauka, na mahindi hayakufikia kutoa masuke; hata kokwa za mawese hazikuiva, na pilipili na bamia nazo zikakwisha.
Hata hivyo, chui, aliyeishi kwa nyama peke yake, hakujali chochote kati ya vitu hivi, na ingawa baadhi ya wanyama walioishi kwa mahindi na mazao yanayoota walianza kukonda kiasi, yeye hakujali sana. Ili kujiepushia taabu, kwa kuwa kila mtu alikuwa akilalamikia njaa, aliitisha mkutano wa wanyama wote na kuwaambia kwamba, kama wote walivyojua, alikuwa na nguvu nyingi na lazima apate chakula; kwamba njaa haikumwathiri, kwa kuwa aliishi kwa nyama tu; na kwamba kwa kuwa kulikuwa na wanyama wengi karibu, hakuwa na nia ya kufa njaa. Kisha akawaambia wanyama wote waliohudhuria mkutano kwamba kama hawakutaka kuuawa wao wenyewe, lazima wamletee bibi zao kuwa chakula, na wakishamalizika, angewala mama zao. Wanyama wangeweza kuleta bibi zao kwa mfuatano, naye angewachukua kwa zamu zao ili, kwa kuwa kulikuwa na wanyama wengi tofauti, huenda ingechukua muda kabla mama zao hawajaliwa, na kufikia wakati huo inawezekana njaa ingekuwa imekwisha. Lakini kwa vyovyote vile, akawaonya kwamba ameazimia kupata chakula cha kumtosha, na kwamba kama bibi au mama wasingeletwa, angewageukia vijana wenyewe na kuwaua na kuwala.
Bila shaka, kizazi kichanga kilichohudhuria mkutano hakikulifurahia hili, na, ili kuokoa ngozi zao wenyewe, wakakubali kumpa chui mlo wake wa kila siku.
Wa kwanza kutokea na bibi yake mzee alikuwa kindi. Bibi huyo alikuwa kiumbe maskini aliyechakaa mwenye mkia wenye upele, na chui akammeza kwa funda moja kisha akatazama huku na huko kutafuta zaidi. Kwa sauti ya hasira akanguruma, "Hiki si chakula kinachonifaa; lazima nipate zaidi mara moja."
Kisha paka pori akamsukuma bibi yake mzee mbele ya chui, lakini chui akamkoromea na kusema, "Mwondoe kizee huyu mchafu; nataka chakula kitamu."
Kisha ikawa zamu ya pongo, na baada ya kusita sana, kongwe maskini mno na mwembamba akajikongoja na kuanguka mbele ya chui, ambaye mara moja akammaliza, na ingawa mlo ulikuwa wa kukatisha tamaa sana, akatangaza kwamba hamu yake imetulizwa kwa siku ile.
Siku iliyofuata wanyama wengine wachache wakaleta bibi zao wazee, hadi mwishowe ikawa zamu ya kobe, lakini kwa kuwa mjanja sana, akaleta mashahidi kuthibitisha kwamba bibi yake alikuwa amekufa, kwa hiyo chui akamsamehe.
Baada ya siku chache bibi wa wanyama wote wakawa wamekwisha, na ikawa zamu ya mama kumpa chakula chui mwenye uchu. Basi, ingawa wanyama wengi wachanga hawakujali kuwaondoa bibi zao, ambao kwa shida hata waliwajua, wengi wao walikuwa na pingamizi kali sana kuwatoa mama zao, waliowapenda sana, kuwa chakula cha chui. Miongoni mwa wapinzani wakubwa walikuwa kindi na kobe.
Kobe, aliyekuwa amelitafakari jambo zima, alitambua kwamba, kwa kuwa kila mtu alijua mama yake yu hai (akiwa mtu mzima mwema na rafiki wa kila aliyekuja), kisingizio kilekile kisingemfaa mara ya pili. Kwa hiyo akamwambia mama yake apande juu ya mnazi na kwamba angemletea chakula hadi njaa itakapokwisha. Akamwagiza ashushe kikapu kila siku na akasema angeweka chakula ndani yake kwa ajili yake. Kobe akamtengenezea mama yake kikapu na kukifunga kwenye kamba ndefu ya ukambaa. Kamba ilikuwa imara kiasi kwamba angeweza kumvuta mwanawe juu kila alipotaka kumtembelea.
Mambo yote yakaenda vizuri kwa siku kadhaa, kwa kuwa kobe alikuwa akienda alfajiri chini ya mti alimoishi mama yake na kuweka chakula chake kikapuni; kisha bibi mzee angevuta kikapu juu na kula chakula chake, na kobe angeondoka kwa mzunguko wake wa kila siku kwa mwendo wake wa kawaida wa taratibu.
Wakati huo, chui alilazimika kupata chakula chake cha kila siku, na zamu ya kindi ikaja kwanza baada ya bibi kwisha, kwa hiyo akalazimika kumtoa mama yake ili chui amle, kwa kuwa alikuwa kiumbe maskini, dhaifu na asiye na ujanja wowote. Hata hivyo, kindi alimpenda sana mama yake, na alipokwisha kuliwa, akakumbuka kwamba kobe hakuwa amemtoa bibi yake kuwa chakula cha chui. Kwa hiyo akaazimia kufuatilia nyendo za kobe.
Asubuhi iliyofuata kabisa, alipokuwa akikusanya kokwa, akamwona kobe akitembea polepole sana porini na, akiwa juu mitini na mwenye uwezo wa kusafiri kwa kasi sana, kindi hakuwa na shida kumweka kobe machoni bila kuonekana. Kobe alipofika chini ya mti alimoishi mama yake, akaweka chakula kikapuni, ambacho mama yake alikuwa tayari amekishusha kwa ukambaa na, baada ya kuingia kikapuni na kuvuta kamba kuashiria kwamba kila kitu kiko sawa, akavutwa juu na, baada ya muda, akashushwa tena ndani ya kikapu. Kindi alikuwa akitazama muda wote, na mara tu kobe alipoondoka, akaruka kutoka tawi hadi tawi la miti na punde akafika mahali chui alipokuwa akisinzia.
Chui alipoamka, kindi akasema, "Umemla bibi yangu na mama yangu, lakini kobe hajakupa chakula chochote. Sasa ni zamu yake, naye amemficha mama yake juu ya mti."
Kwa hili chui alikasirika sana na akamwambia kindi amwongoze mara moja hadi kwenye mti alimoishi mama wa kobe. Lakini kindi akasema, "Kobe huenda tu alfajiri mama yake anaposhusha kikapu, kwa hiyo ukienda asubuhi na mapema, atakuvuta juu, nawe unaweza kumuua."
Chui akakubali hilo, na asubuhi iliyofuata kindi akaja jogoo alipowika na kumwongoza chui hadi kwenye mti alimofichwa mama wa kobe. Bibi mzee alikuwa tayari amekishusha kikapu kwa ajili ya chakula chake cha kila siku, na chui akaingia ndani yake na kuvuta kamba, lakini isipokuwa mivuto michache midogo, hakuna kilichotokea, kwa kuwa mama kobe mzee hakuwa na nguvu za kutosha kumvuta chui mzito kutoka ardhini.
Chui alipoona kwamba hatavutwa juu, akapanda mti kwa haraka, kwa kuwa alikuwa mpandaji hodari. Alipofika juu, akamkuta kobe mzee maskini ambaye gamba lake lilikuwa gumu mno hivi kwamba aliona hastahili kuliwa, kwa hiyo akamtupa chini ardhini kwa hasira kali, kisha naye akashuka na kurudi nyumbani.
Muda mfupi baada ya hapo, kobe akafika mtini na, alipokuta kikapu ardhini, akakivuta kama kawaida yake, lakini hakukuwa na jibu. Kisha akatazama huku na huko, na baada ya muda kidogo, akakuta gamba lililovunjika la mama yake mzee maskini, ambaye kufikia wakati huu alikuwa amekufa kabisa. Kobe akajua mara moja kwamba chui amemuua mama yake, na akaazimia kwamba siku zijazo angeishi peke yake na asiwe na uhusiano wowote na wanyama wengine.