Langoni mwa boma, mvulana mmoja aliketi akitazama jua likizama. Alikuwa mwembamba na mdogo. Watoto wengine walikuwa wakicheka na kupiga kelele, lakini yeye hakujiunga na mchezo wao, kwa kuwa moyo wake ulikuwa na uchungu. Hakuwa amepata chakula cha jioni, na wanawake wa boma wote walikuwa na shughuli nyingi mno za kuwatunza watoto wao wenyewe hivi kwamba walikuwa wamemsahau. Mama wa mvulana alikuwa amefariki alipokuwa mtoto mchanga, na tangu hapo alikuwa akifukuzwa kutoka kibanda kimoja hadi kingine. Baba yake alikuwa nje mchana kutwa akiwinda na kutega ndege, na aliporudi jua lilipozama, mara chache alizungumza na mwanawe mdogo. Siku ile, mmoja wa wanawake alikuwa amempiga kwa sababu mzigo wa kuni aliouleta ulikuwa mdogo, na moyo wake ulikuwa ukiwaka kwa hasira.
“Nitaondoka na sitarudi kamwe,” akajiambia. Kwa hiyo giza lilipotanda juu ya nchi na wote walipokuwa wamelala, akainuka kutoka ardhini na, akienda kwenye banda la ng'ombe, akachukua mmoja wa maksai wa baba yake. Akiisha kumpanda, akaondoka usiku.
Hakujua alikokwenda, lakini alitaka kuwaacha nyuma wanawake wote waliokuwa wakatili kwake na waliomwacha na njaa.
Alipokuwa mbali na boma, akashuka kutoka kwa maksai na kulala chini ya mti. Akalala hadi jua lilipochomoza tena juu ya ukingo wa dunia. Kisha akaendelea na safari yake, akifurahi kuwa mbali na wale waliomtendea vibaya.
Baada ya muda, akaona wingu la vumbi upeo wa macho, na baadaye akaona kwamba lilisababishwa na miguu ya kundi la ng'ombe likimjia. Mbele ya kundi alikuwa fahali mkubwa, mkali na mwenye sura ya nguvu.
“Shuka kutoka mgongoni mwangu,” akasema maksai aliyekuwa akimpanda. “Nitapigana na fahali, lakini usiogope, kwa kuwa ni mimi nitakayeshinda. ”
Mvulana akashuka na kusimama kando kutazama pambano kati ya wanyama wawili wenye nguvu, waliokimbiliana vichwa vikiwa vimeinamishwa na kwa mingurumo ya hasira, wakiparuza ardhi hadi wakafichika wasionekane katika wingu la vumbi lililotimuliwa na kukanyaga kwa miguu yao. Pambano lilikuwa refu na kali, lakini mwishowe maksai akamwangusha adui yake, kama alivyotabiri. Kisha akamwagiza mvulana apande tena, na kwa mara nyingine wakaendelea na safari yao.
Mchana ulipoendelea, mvulana akaona njaa. Maksai akamwambia, “Piga pembe yangu ya kulia, na chakula kitatoka.”
Mvulana akafanya kama alivyoamriwa, na kukatoka nyama na kinywaji, naye akala hadi njaa yake ikashiba.
Alipomaliza mlo wake, maksai akasema, “Piga pembe yangu ya kushoto.”
Mvulana akatii, na chakula kilichobaki kikaingia ndani ya pembe.
Katika mchana wote mrefu wa joto wakasafiri kuvuka nyika hadi, jua lilipokuwa chini, mvulana akaona kundi lingine la ng'ombe likiwajia, likiongozwa na fahali mwenye nguvu hata kuliko yule waliyekutana naye asubuhi ile.
Akiwa amechoshwa na mwendo mrefu na pambano na adui wake wa kwanza, maksai alitembea kwa hatua za polepole na nzito. Lakini akamwagiza mvulana ashuke kwa mara nyingine, akisema, “Nitapigana na fahali yule pale. Nitaangushwa na kifo kitanichukua, lakini usiogope. Nikishakufa, ondoa pembe zangu uzibebe popote uendapo, kwa kuwa zitakupa chakula na kinywaji ukiwa na njaa na kiu.”
Mvulana akashuka na, akikusanya nguvu zake zote, maksai akamkimbilia adui yake kichwa kikiwa kimeinamishwa. Pambano lilikuwa refu na kali — kali zaidi sana kuliko pambano la asubuhi, lakini ushindi haukuwa wa maksai, na kwa mguno mzito akaanguka mfu juu ya ardhi.
Moyo wa mvulana ulihuzunika kwa kumpoteza rafiki yake lakini, akikumbuka amri ya maksai, akachukua pembe kutoka kichwani mwake na kwenda zake.
Usiku ukaingia, lakini akaendelea na safari hadi akafika kwenye kibanda ambamo alimkuta mtu akiishi peke yake. Mvulana akaomba malazi ya usiku mmoja, na mtu yule akamkaribisha lakini akasema kwamba hangeweza kumpa chakula, kwa kuwa njaa ilikuwa imeikumba nchi, na kila mahali watu walikuwa na njaa, wakila magugu badala ya nafaka.
Mvulana akacheka. “Nina kitu bora cha kukupa kuliko magugu,” akasema.
Hapo akapiga pembe ya kulia ya maksai aliyekufa. Mara moja ikatoa nyama na kinywaji tele, nao wakala na kushiba. Kisha mvulana akajinyoosha ardhini na kulala usingizi mzito, lakini mtu yule, aliyekuwa ameonja makali ya njaa kwa siku nyingi za uchovu, akakesha akifikiri jinsi angeweza kumdanganya mvulana na kujipatia pembe zile za neema. Mwishowe katikati ya vikorokoro vya kibandani akakuta pembe mbili zilizofanana kabisa na zile alizozileta mgeni wake, naye akaziweka kando ya kijana aliyelala, akichukua zile zilizokuwa za mvulana kwa haki.
Alfajiri, mvulana akawa tayari kuanza safari zake tena na, bila kushuku ubaya wowote, akaokota pembe zilizokuwa kando yake na kusafiri kuelekea jua linapochomoza.
Jua lilipowaka kwa ukali juu ya uwanda saa sita mchana, akatafuta kivuli cha mwamba na kupiga pembe, akitarajia kwamba kama awali ingetosheleza haja yake, lakini hakuna chakula kilichotoka.
Akapiga mara mbili na mara tatu; kisha, akikisia kwamba mwenyeji wake wa usiku uliopita amemwibia, akarudi nyuma hatua zake na kufika kibandani jua lilipokuwa likizama. Akasimama nje na kusikiliza; mtu yule alikuwa akiisihi pembe impe chakula, lakini pembe, isiyoitikia sauti yoyote ila ya mwenyewe halisi, ilibaki imefungika. Kisha mvulana akaingia na, akiogopa kisasi chake, mtu yule akakimbilia nje usiku, wala hakurudi. Mvulana akala mlo mzuri wa chakula alichopewa na pembe na kulala kupumzika.
Asubuhi iliyofuata akaondoka tena, na usiku ulipoingia akaona kibanda kimesimama peke yake uwandani. Akakiendea na kwa ujasiri akamwomba mtu aliyeishi pale malazi ya usiku mmoja, lakini akapata jibu la ufidhuli, kwa kuwa alikuwa na vumbi na amechafuka kwa safari, na mwenye kibanda hakuwa na nia ya kumkaribisha mzururaji.
Akiwa ameumizwa na ukali wa mtu yule, mvulana akazurura mbali zaidi hadi akafika kwenye mto ambamo aliosha viungo vyake vyenye vumbi. Kisha akapiga pembe, kwa kuwa alikuwa na njaa pamoja na uchovu, na kutoka humo hakukutoka nyama na kinywaji tu, bali pia joho la ngozi na mapambo ya shaba, kama yale yanayovaliwa na wana wa chifu. Akiwa amevaa hivyo, siku iliyofuata mvulana akasafiri mbele zaidi hadi akafika kijijini, na alipomwona mgeni katika mavazi ya kifalme namna hiyo, mkuu wa kijiji akaja mbele na kumkaribisha karamuni. Akatendewa kwa heshima yote na akakaa na mkuu wa kijiji kwa siku nyingi.
Basi mkuu wa kijiji alikuwa na binti mrembo na, akiona jinsi alivyokuwa mzuri na mpole, mvulana akampenda, na moyo wa msichana ukamwitikia. Ikiwa hivyo, baba yake akaamuru maksai wachinjwe na karamu kubwa iandaliwe kusherehekea ndoa yao.
Tangu hapo waliishi kwa amani na wingi, kwa kuwa pembe hazikukosa kamwe kutoa chakula na mavazi, na vitu vyote vizuri kwa wingi.